395px

Vida nas Trincheiras

A. Aimo

Elämää Juoksuhaudoissa

Taistoihin tiemme kun toi,
Missä luotien laulu vain soi,
Emme tienneet, kun läksimme silloin,
Kuka joskus palata voi.
Elo tää juoksuhaudoissa on
Meille käskynä vain kohtalon,
Ja kenties matkamme määrä
Sodan melskeeseen kadota on.
Kun saapuu yö kentille taistojen,
On hiljaisuus yöllä juoksuhautojen.
Jo painuu päät sotilain uupuvain,
Kuopissaan miehet nyt saa rauhassa hetken uinahtaa.

Päivä kun yöks' vaihtui jo,
Tuli levoksi pien' tuokio.
Ovat unehen vaipuneet kaikki,
Missä lämmön suo nuotio.
Minä sinua vain muistelen,
Näen poskellas viel' kyyneleen,
Jos taiston kentälle jäisin
Sinun kuvasi on viimeinen.
Mies yksin vain valveillaan muistelee,
Ja aatokset kauas kotiin harhailee.
Nyt varmaankin äiti siell' valvoo viel'
Huokaillen ja rukoillen puolesta rakkaan lapsosen.

Vida nas Trincheiras

Nossos caminhos se cruzaram na luta,
Onde só ecoava a canção das balas,
Não sabíamos quando partimos então,
Quem poderia voltar um dia.
Essa vida nas trincheiras é
Apenas um comando do destino pra nós,
E talvez nosso caminho
Se perca no tumulto da guerra.
Quando a noite chega nos campos de batalha,
Há silêncio à noite nas trincheiras.
Já se curvam as cabeças dos soldados cansados,
Nos buracos, os homens agora podem descansar um pouco.

O dia já se transformou em noite,
Veio um pequeno momento de descanso.
Todos caíram em sono profundo,
Onde o calor da fogueira os abriga.
Só consigo te lembrar,
Vejo ainda uma lágrima em sua bochecha,
Se eu ficasse no campo de batalha,
Sua imagem seria a última.
Um homem sozinho, acordado, recorda,
E seus pensamentos vagueiam longe, para casa.
Agora, com certeza, mãe ainda vigia lá,
Suspirando e orando pelo seu querido filho.

Composição: