Oggi
Longu à a costa balanina
Ind’una vechja cunfina
Ci si vede un paisolu
Chì oghje pienghje u so dolu
Un locu abbandunatu
Chì senz’ansciu s’hè firmatu
Sin’à u mille nove centu
Ùn cunobbe u perdimentu
È tantu l’ultime ghjente
Lascionu e so case spente
Solu stete un infelice
Cugnumatu frà felice
Mai ùn pobbe accittà
Rompe a so fideltà
È mentre anni è anni
Nisunu spartì I so malanni
Per cumpagne una ruchjata
È un’esistenza scannata
In vechjaia fù custrettu
Di lasciassi case cù tettu
Oggi insalvatichitu
Agunizava arghitu
S’ammutulinu e campagne
Impatrunite da l’altagne
Cortu ne fù u so esigliu
Chì u mischinelli figliu
Cumaccatu di stanchezza
È rosu da a tristezza
Vultò un ghjornu lu spinu
E morse in piaghjulinu
Ma à u ciuttà di u sole
Quandu u celu di stelle bolle
In la cappella sfundata
S’alza una voce sfurzata
Chì in issu scornu n’ùn si sdice
Ch’hè quella di frà felice.
Hoje
Longo à costa balançada
Em uma velha fronteira
Se vê um lugar
Que hoje chora sua dor
Um local abandonado
Que sem ânimo se parou
Até mil novecentos
Não conheceu o sofrimento
E tanto a última gente
Deixou suas casas apagadas
Só ficou um infeliz
Chamado entre os felizes
Nunca pôde aceitar
Quebrar sua lealdade
E enquanto anos e anos
Ninguém compartilhou seus males
Para acompanhar uma reviravolta
E uma existência arruinada
Na velhice foi forçado
A deixar casas com telhado
Hoje ensimesmado
Agonizava em silêncio
Se amontoam as campanhas
Tomadas pelas montanhas
Curto foi seu destino
Que o miserável filho
Acabado de cansaço
E vermelho de tristeza
Um dia voltou ao espinho
E morreu em um pranto
Mas ao lado do sol
Quando o céu de estrelas ferve
Na capela desmoronada
Se ergue uma voz esforçada
Que neste canto não se esquece
Que é a de um entre os felizes.
Composição: Jean-Claude ACQUAVIVA / Marcel ACQUAVIVA