Mevrouw Van Dam
Mevrouw Van Dam zit voor haar raam
Ze kan de stoet voorbij zien gaan
Mevrouw Van Dam is vierentachtig
Ze kan niet meer lopen, maar ziet nog goed
Ze kijkt aandachtig naar de stoet
En leest de leuzen fier en krachtig
Ze ziet de jonge mensen
Die borden dragen met hun wensen
De jeugd, die vecht als pacifist
Tegen de oorlog die ze mist
Ze lopen weer met borden in Amsterdanm
Maar wie loopt met het wagentje
Het invalidewagentje van mevrouw Van Dam
Kijk daar, die knappe jonge meid
Die geeft haar hele vrije tijd
Aan een protestmars met de borden
Ze sjouwt met zevenduizend man
Achter idealen an
Die aan stokken omhoog gehouden worden
Ze vecht voor vreemde, verre landen
Zij houdt hun toekomst in haar handen
Samen met Marjolein en al die
Zevenduizend man
Die lopen met die borden in Amsterdam
Maar wie loopt met het wagentje
Het invalidewagentje van mevrouw Van Dam
Mevrouw Van Dam zal voor haar raam
De stoet nog vaak voorbij zien gaan
Wie weet zal ze de honderd halen
Nog twintig optochten misschien
Het park zal ze nooit meer zien
Maar wel de borden met de idealen
Vaak wuift ze naar de jonge mensen
Die met hun machteloze wensen
Voor stakkers, hier heel ver vandaan
Zo vlakbij voor haar venster gaan
Die lopen met die borden in Amsterdam
Maar niemand loopt met het wagentje
Het invalidewagentje van mevrouw Van Dam
Senhora Van Dam
Senhora Van Dam está na sua janela
Ela pode ver o desfile passar
Senhora Van Dam tem oitenta e quatro
Ela não consegue mais andar, mas vê bem ainda
Ela observa atentamente o desfile
E lê os slogans com orgulho e força
Ela vê os jovens
Que carregam placas com seus desejos
A juventude, que luta como pacifista
Contra a guerra que sente falta
Eles andam novamente com placas em Amsterdã
Mas quem está empurrando o carrinho
O carrinho de deficientes da senhora Van Dam
Olha lá, aquela jovem bonita
Que dedica todo seu tempo livre
A uma marcha de protesto com as placas
Ela carrega com sete mil pessoas
Por ideais que
São erguidos em bastões
Ela luta por terras distantes e estranhas
Ela segura o futuro em suas mãos
Junto com Marjolein e todos aqueles
Sete mil pessoas
Que andam com essas placas em Amsterdã
Mas quem está empurrando o carrinho
O carrinho de deficientes da senhora Van Dam
Senhora Van Dam ainda verá pela sua janela
O desfile passar muitas vezes
Quem sabe ela chegue aos cem anos
Mais vinte desfiles talvez
O parque ela nunca mais verá
Mas as placas com os ideais
Ela frequentemente acena para os jovens
Que com seus desejos impotentes
Por desvalidos, aqui tão longe
Tão perto da sua janela vão
Que andam com essas placas em Amsterdã
Mas ninguém está empurrando o carrinho
O carrinho de deficientes da senhora Van Dam