Moe Van Jou
Ik heb geen enkele ambitie buiten een beetje bestaan
En dan zien hoe al de dingen rondom mij vergaan
Blijf jij maar in je waan, maar het is bijna gedaan
Wees de tijd die rest nog maar wat met jezelf begaan
Zie me hier dan staan, starend naar buiten
Voorhoofd tegen het glas druppels op de ruite
Gevoels ontdooit door het zout in m'n traanvocht
De wegen bestrooid, je leger in aantocht
Je gedrag het farste, je lach het hardste
Liefdesbrief van beton beschreven met barste
Vrage onbeantwoord, daden onverantwoord
Passie die zich als een nagel in mn verstand boort
Liefde aan het kruis, boete voor de zonde
De mond waarmee je kuste, een gapende wonde
Niet schreeuwen maar geeuwen van roze naar blauw
Ik ben moe, zo moe van jou
Ik wil kiezen uit sterke en niet uit zwakte
Een schreeuw van onmacht die vervaagd in de urbane vlakte
Anonieme oogcontacten die grenzen aan het abstracte
Vertellen mij verhalen waarvan het plot vertakte
Aalleen de oppervlakte, de zwakte uitgetekend
Mathematisch en statisch het leven uitgerekend
Smekend en prekend afgrond naar een geheel
De foute uitkomst achter de komma bleef steken in je keel
Slikke of stikke dat heeft men ons geleerd
Knikke en schikke, daartoe heeft men ons bekeerd
Hoor alleen nog angst in de stilte weerklinken
Zie neonlichten op het natte asfalt weerblinken
Gedachten die wegzinken, het wegpinken van tranen
Kanalen die zich een weg langs mijn wangen banen
De enige helpende hand vind ik aan het einde van mijn mouw
Ik ben moe, zo moe van jou
Mijn sigaretten zijn op, mijn bier is lauw
Ik ben moe, ik ben moe van jou
Zomerdag, maar ik heb het zo kou
Ik ben moe, verdomme moe van jou
Van nightshop naar nightshop, nachtelijk gestrompel
Ik volgt het geluid van mijn binnesmonds gemompel
Altijd rechtdoor en dan in de regen dromen
Vluchten uit angst om mezelf tegen te komen
Geen vlotte ademhaling, maar nicotinezuchten
De boom is ontworteld, wat doen we met zijn vruchten?
Zelden nog nuchter genoeg om te zien
Dat alles weg is en nooit meer wordt als voordien
Ik kreeg een misschien voor mijn gestelde vertrouwen
De fundamenten gesloopt, tijd om te verbouwen
Geen tijd om te rouwen, begin met je feest
Prijs je kuddegeest als je de botte ontvleest
Wat ik had gevreesd, reëler dan ooit
Zout in de wonde gestrooid. Nooit is nooit
Slaappillen met stella al is hij wat lauw
Ik ben moe, ik ben zo moe van jou
Cansado de Você
Não tenho nenhuma ambição além de apenas existir
E ver como todas as coisas ao meu redor vão se desfazendo
Continue na sua ilusão, mas está quase no fim
Aproveite o tempo que resta, só se ocupe de si mesmo
Veja-me aqui parado, olhando pra fora
Testa contra o vidro, gotas na janela
Sentimentos derretendo pelo sal da minha lágrima
As estradas cobertas, seu exército se aproximando
Seu comportamento é o mais distante, seu sorriso é o mais duro
Carta de amor de concreto, escrita com rachaduras
Pergunta sem resposta, ações irresponsáveis
Paixão que se crava como um prego na minha mente
Amor na cruz, penitência pelo pecado
A boca que te beijou, uma ferida aberta
Não gritos, mas bocejos de rosa pra azul
Estou cansado, tão cansado de você
Quero escolher entre força e não fraqueza
Um grito de impotência que se apaga na planície urbana
Olhares anônimos que beiram o abstrato
Contam histórias cujo enredo se ramificou
Apenas a superfície, a fraqueza desenhada
Matematicamente e estaticamente a vida calculada
Implorando e pregando, abismo em busca de um todo
O resultado errado ficou preso na sua garganta
Engolir ou cuspir, isso nos ensinaram
Acenar e se conformar, a isso nos converteram
Só ouço medo ecoando no silêncio
Vejo luzes de néon brilhando no asfalto molhado
Pensamentos que afundam, o escorrer das lágrimas
Canais que se abrem ao longo das minhas bochechas
A única mão ajudadora que encontro no final da minha manga
Estou cansado, tão cansado de você
Meus cigarros acabaram, minha cerveja está morna
Estou cansado, estou cansado de você
Dia de verão, mas estou com tanto frio
Estou cansado, caramba, cansado de você
De nightshop em nightshop, tropeçando à noite
Sigo o som do meu murmúrio interior
Sempre em frente e então sonhando na chuva
Fugindo do medo de me encontrar
Sem respiração tranquila, só suspiros de nicotina
A árvore foi arrancada, o que fazemos com seus frutos?
Raramente sóbrio o suficiente para ver
Que tudo se foi e nunca mais será como antes
Recebi um talvez pela confiança que dei
Os fundamentos destruídos, hora de reconstruir
Sem tempo para lamentar, comece sua festa
Agradeça seu espírito de rebanho ao despir o bruto
O que eu temia, mais real do que nunca
Sal na ferida espalhado. Nunca é nunca
Pílulas para dormir com Stella, mesmo que esteja morna
Estou cansado, estou tão cansado de você