De Goeie Ouwe Tijd Heeft Nooit Bestaan
Je moet maar niet geloven wat de mensen je vertellen
Over een goeie ouwe tijd, die is voorbijgegaan
Waarin het leven sudderde op petroliestellen
En iedereen godvrezend was, tevreden en voldaan
De tijd, dat alle wangen net zo blonken als de stoepen
Van louter melk en honing en des zondags krentenmik
Die heeft misschien gegolden voor geselecteerde groepen
Maar nooit voor doodgewone mensen zoals jij en ik
En vast niet voor die mannen, op hun veertigste versleten
Door dertig jaren slavenwerk en nauwelijks te eten
En veel te veel jenever om de honger te vergeten
En veel te weinig weerstand om de tering te weerstaan
Die goeie ouwe tijd heeft nooit bestaan
Je moet ook maar niet luist'ren als de mensen zich beklagen
Over de tegenwoordige bedreiging van 't gezin
Omdat er vrouwen zomaar om abortus durven vragen
Dat klinkt misschien integer, maar geloof er maar niet in
En laat de CDA-politici dan maar beweren
Dat het in vroeger tijd zo zedig toeging allemaal
Dat gold alleen voor hen, die het zich konden permitteren
En geld voldoende hadden voor een dubbele moraal
Maar vast niet voor de smalle bleke meissies uit die jaren
Die zwanger werden van hun vader toen ze dertien waren
En niks meer te vertellen hadden dan het kind te baren
Om, als het tegenzat, aan de geboorte dood te gaan
Die goeie ouwe tijd heeft nooit bestaan
Natuurlijk is er best wat op het heden aan te merken
Natuurlijk is het paradijs nog steeds behoorlijk ver
Tenminste, als je niet bereid bent om je te beperken
Tot 't plastic paradijs uit de reclames van de STER
Maar je bent stom als je je ouwe knollen laat verkopen
In dat geval, dat je jezelf citroenen had beloofd
Want je verandert niks door in je oma's jurk te lopen
Met van die leuk geemailleerde borden voor je hoofd
En vast niet door voorbije eeuwen te romantiseren
Waarin een kleine bovenlaag zich placht te amuseren
Ten koste van de rest, die van de armoe kon creperen
Die goeie ouwe tijd, geef mij de prullenbak maar aan
De goeie ouwe tijd heeft nooit bestaan
A Boa e Velha Época Nunca Existiu
Você não deve acreditar no que as pessoas te contam
Sobre uma boa e velha época, que já passou
Onde a vida cozinhava em panelas de petróleo
E todo mundo era temente a Deus, satisfeito e pleno
A época em que todas as bochechas brilhavam como as calçadas
De puro leite e mel e aos domingos, pão com passas
Isso pode ter valido para grupos selecionados
Mas nunca para pessoas comuns como você e eu
E com certeza não para aqueles homens, aos quarenta, desgastados
Por trinta anos de trabalho escravo e mal conseguindo comer
E muito uísque para esquecer a fome
E resistência demais para aguentar a miséria
A boa e velha época nunca existiu
Você também não deve ouvir quando as pessoas reclamam
Sobre a ameaça atual à família
Porque as mulheres ousam pedir por aborto
Isso pode soar íntegro, mas não acredite nisso
E deixe os políticos do CDA afirmarem
Que antigamente tudo era tão recatado
Isso valia apenas para quem podia se dar ao luxo
E tinha dinheiro suficiente para uma moral dupla
Mas com certeza não para as meninas magras e pálidas daquela época
Que engravidaram de seus pais quando tinham treze anos
E não tinham mais nada a contar além de dar à luz
Para, se tudo desse errado, morrer no parto
A boa e velha época nunca existiu
Claro que há muito a criticar no presente
Claro que o paraíso ainda está bem longe
Pelo menos, se você não está disposto a se limitar
Ao paraíso plástico das propagandas da STER
Mas você é um idiota se deixar suas velhas batatas serem vendidas
Nesse caso, em que você prometeu limões a si mesmo
Porque você não muda nada andando com o vestido da sua avó
Com aquelas placas bonitinhas de esmalte na sua cabeça
E com certeza não romantizando séculos passados
Onde uma pequena elite costumava se divertir
À custa do resto, que podia morrer de pobreza
A boa e velha época, me passe a lixeira
A boa e velha época nunca existiu
Composição: Lennaert Nijgh / Leo Fere