De Werkelijkheid
Het is haast zover
Nog even de Ster
De schijnwereld van de reclame
En dan is het tijd
Voor de werkelijkheid
Da's andere koek voor een dame
Dan ziet ze geen wasgoed, nog witter dan wit
Dan ziet ze een wereld die zwart is als git
Een wereld die voos is, wormstekig en rot
Wacht, even een lepeltje thee in de pot
Klinkt straks de bekkenslag van het Journaal
Dan zit ik trouw aan de buis
't Is elke avond een droevig verhaal
Vol van rumoer en gedruis
Bittere armoe en bombardementen
Stakende arbeiders, boze studenten
Brandende dorpen en brandende steden
O, wat een hel is de wereld van heden!
Maar mijn man en ik, wij zeggen altijd:
Je mag je ogen niet sluiten voor de werkelijkheid
En toch, in 't begin
Was 'k echt geen heldin
Temeer daar ik zwak van gestel ben
En niet veel verdraag
Met 't oog op mijn maag
Zodat ik vrij spoedig onwel ben
Hoe dikwijls heb ik niet de boel schoongemaakt
Omdat ik weer op het tapijt had gebraakt
Maar toch bleef ik kijken, naar rampspoed en nood
Al nam ik ook later een emmer op schoot
Soms als ik, bleek en verkild tot het bot
Achter het Nieuws gadesloeg
Werd ik wanhopig, en bad tot God
Aan wie ik nederig vroeg:
Here, aanschouw mijn benarde positie
Strakjes brengt Brandpunt een extra editie
Kunt u vanavond, bij wijze van spreken
Frits van der Poel niet een been laten breken?
Maar daad'lijk had ik alweer spijt
Je mag je ogen niet sluiten voor de werkelijkheid
't Was vrees'lijk, die tijd
Maar 'k ben het nu kwijt
Omdat je aan alles gaat wennen
En wat er geschiedt
Geschokt ben ik niet
Ik laat me niet langer meer kennen
Ik drink van mijn thee, en geniet van mijn sprits
Ik kan tegen Herman, ik kan tegen Frits
En Televizier, en ook Hier en Nu
Ik vind niets te erg en ik vind niets te cru
Keiharde beelden van 't negerprobleem
Brengen mij niet in de knel
Zie ik een baby met hongeroedeem
Dan zeg ik enkel: Wel wel
En ik zeg: Lodewijk, moet je es kijken
Zie je die linker daar van die twee lijken?
Die draagt warempel jouw zondagse sokken
't Gas kan nu uit, want de thee is getrokken
Het is ook hoog tijd. Vooruit met de geit
Je mag je ogen niet sluiten voor de werkelijkheid
A Realidade
Está quase na hora
Só mais um pouco da Estrela
O mundo ilusório da propaganda
E então é hora
Para a realidade
É outra história para uma dama
Então ela não vê roupas, ainda mais brancas que o branco
Ela vê um mundo que é negro como carvão
Um mundo que é vazio, podre e estragado
Espera, só um pouco de chá na panela
Logo soará o barulho do Jornal
Então estarei fiel à tela
É toda noite uma história triste
Cheia de barulho e confusão
Pobreza amarga e bombardeios
Trabalhadores em greve, estudantes revoltados
Aldeias em chamas e cidades pegando fogo
Oh, que inferno é o mundo de hoje!
Mas meu marido e eu sempre dizemos:
Você não pode fechar os olhos para a realidade
E ainda assim, no começo
Eu realmente não era uma heroína
Ainda mais porque sou fraca de saúde
E não aguento muito
Com o estômago em mente
Então logo fico mal
Quantas vezes não limpei a bagunça
Porque vomitei no tapete novamente
Mas mesmo assim continuei assistindo, a desgraça e a dor
Mesmo que mais tarde eu pegasse um balde no colo
Às vezes, quando eu, pálida e gelada até os ossos
Observava as notícias
Ficava desesperada e orava a Deus
A quem humildemente pedia:
Senhor, veja minha posição difícil
Logo o Brandpunt traz uma edição extra
Você poderia, por favor,
Fazer o Frits van der Poel quebrar uma perna?
Mas logo já estava arrependida novamente
Você não pode fechar os olhos para a realidade
Foi horrível, aquele tempo
Mas agora já esqueci
Porque você acaba se acostumando
E o que acontece
Não me choca mais
Não me deixo conhecer mais
Bebo meu chá e aproveito meu biscoito
Posso com o Herman, posso com o Frits
E com o Televizier, e também Aqui e Agora
Não acho nada demais e não acho nada cruel demais
Imagens duras do problema negro
Não me colocam em apuros
Vejo um bebê com edema de fome
E só digo: Bem, bem
E digo: Lodewijk, você precisa ver isso
Vê aquele da esquerda entre os dois corpos?
Ele está usando suas meias de domingo
Pode desligar o gás, porque o chá já está pronto
É também hora. Vamos lá com a cabra
Você não pode fechar os olhos para a realidade