Het Oude Liedje
Het is weer herfst, de bollenvelden worden toegedekt
Als kind'ren voor de nacht, maar deze nacht gaat maanden duren
En aan de einder zie ik, hoe de rook van verre vuren
In paarse wolken langs de bleke najaarshemel trekt
De zomer is voorbij en jij voorgoed van mij genezen
Morgen zal het winter wezen
De blaad'ren sterven en de laatste oogst wordt ingehaald
Nog even en het vee gaat weer verdwijnen uit de weiden
En nu al lijkt het, door de flarden ochtendmist, bij tijden
Tot wangedrochten uit het schimmenrijk te zijn vervaald
Maar wie of wat geen warmte wacht, begint de kou te vrezen
Morgen zal het winter wezen
Alles wat in de kamer is, herinnert nog aan jou
Als ik mijn ogen dicht doe, kan ik haast je stem nog horen
Het bed heeft zelfs je warmte nog niet helemaal verloren
Alsof het zich verzet tegen de naderende kou
Hoe zal ik ooit nog ene dag gelukkig zijn na dezen?
Morgen zal het winter wezen
A Velha Canção
É outono de novo, os campos de flores estão cobertos
Como crianças para a noite, mas essa noite vai durar meses
E no horizonte eu vejo, como a fumaça de fogueiras distantes
Em nuvens roxas pelo pálido céu de outono se arrasta
O verão acabou e você se foi de vez de mim
Amanhã será inverno
As folhas estão morrendo e a última colheita está chegando
Logo o gado vai sumir novamente dos pastos
E já parece, pelas brumas da manhã, às vezes
Que se desfez em monstros do reino das sombras
Mas quem não espera calor, começa a temer o frio
Amanhã será inverno
Tudo que está na sala ainda me lembra de você
Quando fecho os olhos, quase consigo ouvir sua voz
A cama ainda não perdeu completamente seu calor
Como se resistisse ao frio que se aproxima
Como vou ser feliz um dia depois disso?
Amanhã será inverno