Huwelijkszwendelaar (180 Nachten)
De rechter vroeg: "Getuige, kent u de verdachte?"
Wat had ik anders moeten zeggen dan: "Jawel"
Want daar zat jij, verdomde schoft
Je hebt waarachtig nog geboft
Dat uitgerekend daar ons weerzien is gebeurd
Want echt, ik zweer je, da'k je anders had verscheurd
De rechter vroeg: "Bent u familie van verdachte?"
Wel, dat ontbrak me d'r precies nou nog maar aan
Oh ja, je huisde in mijn flat
Een half jaar had ik je in mijn bed
Ik heb je te vreten en mooi ondergoed gegeven
Alleen familie? Nee, da's me bespaard gebleven
De rechter zei: "De waarheid, en alleen de waarheid"
Ik heb gezworen dat ik die vertellen zou
En God, dat was ik ook van plan
Ik dacht: Nou moet-ie d'r maar an
De bigamist, nou breekt 't hem eens lelijk op
Poelier van middelbare kippen zonder kop
De rechter zei: "U hebt verdachte leren kennen?"
Ik kon niet laten om te zeggen: "Nou en of"
Daar zat je met je dikke nek
Die ik, van God verlaten gek
Zo vaak met liefde en een schaar heb schoongeschoren
Net als de haartjes uit je neus en uit je oren
De rechter vroeg: "Hij heeft u spaargeld afgetroggeld
Ruim dertig mille?" Ik dacht: Verrek, da's ook niet niks
En heet van wraak genoot ik dat je in't verdachtenbankje zat
Je hand streek langs je voorhoofd zonder te bedoelen
Maar 't was ineens of ik hem op mijn huid kon voelen
En op de getuigenbank zaten vier vrouwen, ze keken
En ik keek terug, vroeg me af of die nou op me leken
En stuk voor stuk schatten we hoeveel volzalige nachten
De andere vier in jouw armen, schandalig, doorbrachten
De rechter vroeg: "Hij maakte u veel geld afhandig?"
Ik dacht: Honderdtachtig nachten, da's ook niet niks
Een half jaar heb ik in mijn hoofd
En hart aan laat geluk geloofd
Daar moet ik verder maar op teren in mijn leven
Als ik ze nog had, zou 'k er weer dertig mille voor geven
Waarom niet
En 'k zei hardop: "Die man heeft mij nooit iets misdreven
Wij zijn quitte!"
Golpista do Casamento (180 Noites)
O juiz perguntou: "Testemunha, você conhece o réu?"
O que eu poderia dizer além de: "Claro que sim"
Porque lá estava você, desgraçado
Você realmente teve sorte
Que foi exatamente ali que nos reencontramos
Porque juro, eu te teria despedaçado de outra forma
O juiz perguntou: "Você é parente do réu?"
Bem, isso era o que me faltava agora
Ah sim, você morou no meu apê
Por seis meses te tive na minha cama
Te dei comida e roupas bonitas
Só parente? Não, isso eu dispensei
O juiz disse: "A verdade, e só a verdade"
Eu jurei que contaria isso
E Deus, eu realmente tinha essa intenção
Pensei: Agora é a hora
O bigamista, agora ele vai se ferrar
Criador de galinhas sem cabeça
O juiz disse: "Você conheceu o réu?"
Não consegui evitar de dizer: "Claro que sim"
Lá estava você com seu pescoço grosso
Que eu, abandonado por Deus
Tantas vezes com amor e uma tesoura limpei
Assim como os pelinhos do seu nariz e das suas orelhas
O juiz perguntou: "Ele te roubou suas economias?
Mais de trinta mil?" Pensei: Caramba, isso é grana
E quente de vingança, eu aproveitei que você estava no banco dos réus
Sua mão passou pela sua testa sem querer
Mas foi como se eu pudesse sentir na minha pele
E na bancada de testemunhas estavam quatro mulheres, elas olhavam
E eu olhei de volta, me perguntei se elas se pareciam comigo
E uma a uma, avaliamos quantas noites escandalosas
As outras quatro passaram em seus braços
O juiz perguntou: "Ele te fez perder muito dinheiro?"
Pensei: Cento e oitenta noites, isso também não é pouco
Seis meses eu acreditei
Com a cabeça e o coração no amor
Isso eu vou ter que levar na minha vida
Se eu ainda tivesse, daria de novo trinta mil
Por que não
E eu disse em voz alta: "Esse homem nunca me fez nada de errado
Estamos quites!"