Akelarreko Batzarra
Ortziren gidaritzapean tximistak zeru-sabaia ebakitzen du,
Ekaitzak sorturiko euria dario zeruari,
Eta han goian, zeru-sabaiean,
Iluntasunaren erregetzapean, hilargi-amak
Harrotasunez bere zerutiar tronutik dihardu desafiatuz.
Bera, zeruko izar eta gaueko ezein izakiren gainetik, Urtziaren aurpegia.
O, zu jainko, zure aurrean, makurtzen gara, zure indar eta jakituriaren
Partaide egin gaitzazu.
Odeiren agindupean ekaitza sortzen den bezala,
Jentilek jaurtikiriko harriak mendien aurka lehertzean
Egiten duten garrasia, berau izan dadila gure garaipenaren guda-irrintzi.
Egoik zabal beza lur, baso, itsaso eta zeruetan zehar
Gure garrasia, Basajaunaren eremutik Anbotoko Mari sorgin-jainkosaren lurpeko erreinu bitarte.
Gaueko jeinu eta iluno guztiek babestuko gaituzte
Lur-zeru guztien jabe eginez,
Behin hala gurea izan zena, berriro ere izango baita.
A Assembleia do Akelarre
Sob a liderança da manhã, relâmpagos cortam o céu,
A chuva gerada pela tempestade cai sobre o céu,
E lá em cima, no céu,
Sob o reinado da escuridão, a mãe lua
Com orgulho, desafia do seu trono celestial.
Ela, acima da estrela do céu e de qualquer ser noturno, o rosto de Urtzi.
Oh, você, deus, diante de ti, nos curvamos, que sua força e sabedoria
Nos tornem parte.
Assim como a tempestade se forma sob o comando de Odei,
Quando as pedras lançadas pelos jentiles explodem contra as montanhas,
Que o barulho que fazem seja o grito de guerra da nossa vitória.
Que a terra se abra, florestas, mares e céus
Com nosso grito, do domínio de Basajaun até o reino subterrâneo da deusa bruxa Anbotoko Mari.
Todos os gênios e sombras da noite nos protegerão
Tornando-se senhores de todos os céus da terra,
Uma vez que foi nosso, será novamente.