Valholl
Herfoðr, Sigfoðr, Valfoðr, Gunnar.
Valhöll
Hljoðs bið ek allar helgar kindir,
Meiri ok minni mögu Heimdalar;
Berserkir ok ulheðnar,
Hilðolfr ok einherjar;
Ek hon valkyrjum vitt komnar,
Görvar at riða til Goðþjoðar;
Skuld helt skildi, en Skögul önnur,
Gunnr, Hildr, Göndul ok Geirskögul;
Nu eru talðar nönnur Herjans,
Görvar at riða grund valkyrjur.
In Valhöll we'll meet again wæl-wulfas"
Þa wæs feohte neah,
Tir æt ge-tohte. Wæs seo tid cumen
Þæt þær fæge menn feallan scoldon.
Þær wearþ hream a-hafen, hræfnas wundon,
Earn æses georn. Wæs on eorðan cierm.
Þa gengu regin öll a rökstola,
Ginnheilög goð ok um þat gættuz.
Leika Mims synir, en mjötuðr kyndiz
At enum galla Gjallarhorni;
Hatt blæss Heimdallr, horn er a lopti,
Mælir Oðinn við Mims höfuð.
Geyr nu Garmr mjök fyr Gnipahelli,
Festr mun slitna, en freki renna.
Brœðr munu berjaz ok at bönum verða
Munu systrungar sifjum spilla;
Hart er i heimi, hordomr mikill,
Skeggölð, skalmöld, skildir ro klofnir,
Vindöld, vargöld, aðr veröld steypiz;
Mun engi maðr öðrum þyrma.
Ek hon valkyrjum vitt komnar,
Görvar at riða til Goðþjoðar;
Skuld helt skildi, en Skögul önnur,
Gunnr, Hildr, Göndul ok Geirskögul;
Nu eru talðar nönnur Herjans,
Görvar at riða grund valkyrjur.
Leika Mims synir, en mjötuðr kyndiz
At enum galla Gjallarhorni;
Hatt blæss Heimdallr, horn er a lopti,
Mælir Oðinn við Mims höfuð.
Hljoðs bið ek allar helgar kindir,
Meiri ok minni mögu Heimdalar
Valhalla
Herfoðr, Sigfoðr, Valfoðr, Gunnar.
Valhalla
Peço silêncio a todas as almas sagradas,
Maiores e menores filhos de Heimdall;
Berserkers e lobos ferozes,
Hilðolfr e einherjar;
Eu as chamei, valquírias, de longe vieram,
Preparadas para cavalgar até Goðþjoðar;
Skuld segurou o escudo, e Skögul outra,
Gunnr, Hildr, Göndul e Geirskögul;
Agora são contadas as filhas de Herjans,
Preparadas para cavalgar, valquírias da terra.
Em Valhalla nos encontraremos novamente, lobos da morte.
Então houve uma luta próxima,
Tir estava em combate. Chegou a hora
Que os homens condenados deveriam cair.
Lá houve gritos altos, os corvos se agitaram,
A águia estava ansiosa. Havia um clamor na terra.
Então todos os deuses se reuniram no trono,
Os deuses poderosos e sobre isso se preocuparam.
Os filhos de Mímir brincam, e o grande medidor
No som do Gjallarhorn;
Heimdallr sopra a trombeta, o chifre está no ar,
Odin fala com a cabeça de Mímir.
Agora Garmr late muito em Gnipahellir,
As correntes vão se romper, e o lobo vai correr.
Irmãos vão lutar e se matar,
Irmãs vão arruinar seus laços;
Duro é o mundo, grande é a depravação,
Skeggölð, a era da discórdia, os escudos se quebram,
Era do vento, era do lobo, antes que o mundo se desmorone;
Nenhum homem vai poupar o outro.
Eu as chamei, valquírias, de longe vieram,
Preparadas para cavalgar até Goðþjoðar;
Skuld segurou o escudo, e Skögul outra,
Gunnr, Hildr, Göndul e Geirskögul;
Agora são contadas as filhas de Herjans,
Preparadas para cavalgar, valquírias da terra.
Os filhos de Mímir brincam, e o grande medidor
No som do Gjallarhorn;
Heimdallr sopra a trombeta, o chifre está no ar,
Odin fala com a cabeça de Mímir.
Peço silêncio a todas as almas sagradas,
Maiores e menores filhos de Heimdall.