395px

O Primeiro Pregador

Aeternitas (Autralia)

Der Erste Prediger

O vos viventes huius mundi sapientes,
Cordibus apponite duo verba christi: venite!
Nec non et: ite! per primum ianua vitae
Justis erit nota, sed per aliud quoque porta
Inferi monstratur: sic res diversificatur.
Gaudia vel pene sine fine sunt ibi plene.
Hinc voce sana vos hortor spernere vana.
Tempus namque brevi vivendi, postea vae vae
Mors geminata parit, sua nulli vis quoque parcit.
Fistula tartarea vos iungit in una chorea,
Qua licet inviti saliunt ut stulti periti.
Haec ut pictura docet exemplique figura.

O diser welt weisheit kind,
Alle die noch im leben sind,
Setzt in euer herz zwei wort,
Die von cristo sind gehort.
Das ein: get her! das ander: get hin!
Durch das erst die frumen hand gewin.
Mit des himels port, die in ge?t ist.
Das ander die b? weist
Ab zu der hellischen porten.
Also wirt in den worten
Gegeben ein sollich unterscheide
Das einhalb ist ganz freud bereit,
Anderhalb die pein ach genzlich
Oberal on ende ewiglich.
Darumb ich euch getreulich rat,
Ir tut euch ab ?r tat,
Wan die zeit ist kurz an disem leben,
Darnach wird ach und we gegeben
Durch den zwifachen tod,
Der ?iemand erbermd hat.
Mit seiner hellischen pfeifen schreien
Bringt er euch all an einen reien,
Daran die weisen als die narren
Gezwungen in den spr?faren,
Als des gemeldes figuren
Sind sie ein ebenbild zu truren.

O Primeiro Pregador

Ó vós, que viveis neste mundo, sábios,
Coloquem em seus corações duas palavras de Cristo: venham!
E também: vão! pela primeira porta da vida
Aos justos será conhecida, mas pela outra porta
Do inferno também é mostrada: assim as coisas se diversificam.
As alegrias ou quase sem fim estão lá plenamente.
Por isso, com voz clara, eu os exorto a desprezar o que é vã.
Pois o tempo de viver é breve, depois ai, ai
A morte geminada chega, sua força não poupa ninguém.
A flauta do Tártaro os une em uma só dança,
Onde, mesmo relutantes, pulam como tolos experientes.
Isso, como a pintura ensina, é um exemplo.

Ó sábios do mundo, filhos da sabedoria,
Todos que ainda estão vivos,
Coloquem em seus corações duas palavras,
Que são de Cristo, ouvidas.
Uma: venham! a outra: vão!
Pela primeira, a mão da graça é ganha.
Com a porta do céu, que está em aberto.
A outra, a que aponta
Para as portas infernais.
Assim, nas palavras
É dado um tal contraste
Que uma parte está totalmente pronta para a alegria,
A outra parte, a dor, ah, completamente
Acima de tudo, sem fim, eternamente.
Por isso, eu os aconselho fielmente,
Desprezem o que é vã,
Pois o tempo é curto nesta vida,
Depois, também será dado
Pela dupla morte,
Que ninguém escapou.
Com seus gritos infernais,
Ele os traz todos em uma só fila,
Onde os sábios, como os tolos,
Forçados nas armadilhas,
Como as figuras mencionadas
São um reflexo a se lamentar.

Composição: