'T Paradijs
In de dorre verlaten woestijn
de plaats der vergetelheid
Waar het zwervende nomadenvolk
leeft van hun eigen vlees
De hitte die alles verschroeit
en laat rotten in de blakende zon
De veroordeelde misdadigers
die hier zoeken naar de dood
De plaag die hier heerst
In 't paradijs van stof, as en beenderen
Aasetende vogels die bidden
over de Schedelvlakte
De afgevreten hoofden
door onuitroeibaar ongedierte
Die vergaan onder het zand
en begraven worden in 't Nihil
De strop die nog hangt
aan de dode boom, voor de volgende
Verlos jezelf
Uit 't paradijs van schaduwen en gedrochten
De laatst getekende kaart
voor een uitweg, verbrand
Eens hierin verzeild geraakt
getekend zoals de rest des vee
Dwalen in het onveranderlijk landschap
Geen hoop, geen optimistisch gezeik
Het naeve verloren en beseffen
dat dit het lot zal wezen
Gezonken en verdronken
In dit oord van waanzin
O Paraíso
Na árida e deserta solidão
o lugar do esquecimento
Onde o povo nômade errante
vive da própria carne
O calor que tudo queima
e deixa apodrecer sob o sol escaldante
Os criminosos condenados
que aqui buscam a morte
A praga que aqui reina
No paraíso de poeira, cinzas e ossos
Pássaros devoradores que rezam
sobre o Campo das Caveiras
As cabeças roídas
por pragas indestrutíveis
Que se desfazem sob a areia
e são enterradas no Nihil
A forca que ainda pende
na árvore morta, para o próximo
Liberta-te
Do paraíso de sombras e monstros
O último mapa desenhado
para uma saída, queimado
Uma vez aqui perdido
marcado como o resto do gado
Vagueando na paisagem imutável
Sem esperança, sem otimismo
O ingênuo perdido e percebendo
que este será o destino
Afundado e afogado
Neste lugar de loucura