395px

Oeste

Airut

Länsi

Nostamme tornit kauas näkevät
Vaan ei kuulu meidän katsoa
Ei silmänkantamaa mies eteensä nää
Eikä töitään takaa selän kaipaa

Syvään niin kuilut poraamme
Valjaisiin meret puemme teräksen
Sokeana poikasi kuuroja kaitsee
Toivollani ei rajaa silti ole sinulle

Vieraalta köyhälle sata nälkää veit
Silti pöytäsi vielä vuoden sadon kantaa
Karja karitsaton, vaimo jumalaton
Ei enää ahneutesikaan uutta lukua saa

Syvään niin kuilut poraamme
Valjaisiin meret puemme teräksen
Sokeana poikasi kuuroja kaitsee
Toivollani ei rajaa silti ole sinulle

Vannotin sinua tuomionne iltana
Kantelulta kaitsemaan, yhden sielun säästämään
Aamuna isäsi maan, kuolleen maan, veljesmaan
Huominen jo poltetaan, iltaan tuhkataan

Oeste

Levantamos torres que veem longe
Mas não podemos olhar pra trás
Homem nenhum vê além do que está na frente
E não sente falta do que ficou pra trás

Profundamente, cavamos abismos
Vestimos os mares com aço
Cego, teu filho cuida dos surdos
Ainda assim, minha esperança não tem limites pra você

De um estranho, pobre, você tirou a fome
Ainda assim, sua mesa carrega a colheita do ano
Gado sem cordeiro, esposa sem deus
Nem mesmo sua ganância consegue abrir um novo capítulo

Profundamente, cavamos abismos
Vestimos os mares com aço
Cego, teu filho cuida dos surdos
Ainda assim, minha esperança não tem limites pra você

Eu te fiz um juramento na noite do seu julgamento
Cuidando da harpa, salvando uma alma
Na manhã da terra do seu pai, da terra morta, da terra do seu irmão
O amanhã já está sendo queimado, à noite será reduzido a cinzas

Composição: