395px

Cômodos

Airut

Ruumenet

Laeista unohdetuista
Huominen sanellaan
Surussa autuaiden
Nimeen kastetaan

Käsistä vainajien
Uskoon valetaan
Hetkistä ilon
Harvoin enää lauletaan

Yö meidät verhota saa
Pimeään, kai Tuonelaan
Yö meidät verhota saa
Pimeään, niin Tuonelaan

Sovitellaan syntejä ja
Kaupitellaan kateutta
Häpeälläkin mitta on
Muttei isien kaunalla

Syli armoa tunne ei
Ei nyrkki lakia säätävä
Hyvät teot on eletty
Viisaat sanat petetty

Yö meidät verhota saa
Pimeään, kai Tuonelaan
Yö meidät verhota saa
Pimeään, niin Tuonelaan

Viimeiset päivät
Triumfi ruumenien
Katharsis herrojen
Reklamaatio sorrettujen

Viimeinen soitto
Huoneesta herran
Lobotomia luottamuksen
Sieluttomuuden aamunkoi

Cômodos

Das canções esquecidas
O amanhã é falado
Na tristeza dos bem-aventurados
É o nome que se batiza

Das mãos dos falecidos
A fé é moldada
Dos momentos de alegria
Raramente ainda se canta

A noite nos pode cobrir
No escuro, talvez em Tuonela
A noite nos pode cobrir
No escuro, sim, em Tuonela

Vamos ajustar os pecados e
Negociar a inveja
Até a vergonha tem seu limite
Mas não a beleza dos pais

No abraço não se sente a graça
Nem o punho que faz a lei
Boas ações já foram vividas
Palavras sábias foram traídas

A noite nos pode cobrir
No escuro, talvez em Tuonela
A noite nos pode cobrir
No escuro, sim, em Tuonela

Os últimos dias
Triunfo dos cômodos
Catarsis dos senhores
Reclamação dos oprimidos

A última chamada
Do quarto do senhor
Lobotomia da confiança
A aurora da falta de alma