Rajan Takaa
Yö oli musta
Sitä mustemmaks kävi niin
Suo kutsui kulkijaa
Käski miestä syvyyksiin
On mieron polulla paha
Siel on Perkeleen jalan jälki
Lepoon laski syntisen
Oli vuode kostea kylmä
Synnin peitto varjon heitti
Kylmä selkään iski
On hetki ennen syntymää
Ja kivet hiljaa itki
Verinen oli aamu
Peitti kasvot kristalliin
Maa kuin valkoinen sametti
Takoi muistot kylmiin kiviin
Ei vaskivyö kannattele
Rautapaita pitele
Maaemo hengen otti
Kihlojansa kysymättä
Synnin peitto varjon heitti
Kylmä selkään iski
On hetki ennen syntymää
Ja kivet hiljaa itki
Ei kukaan sure haudallansa
Raato yksin makaa
Vieläkään ei vapaudessa
Orja rajan takaa
Além da Fronteira
A noite era escura
Ficou ainda mais sombria
O pântano chamou o viajante
Mandou o homem para as profundezas
No caminho da perdição é ruim
Lá está a marca do Diabo
Deitou o pecador
Era um leito úmido e frio
O manto do pecado lançou uma sombra
O frio atingiu as costas
É o momento antes do nascimento
E as pedras choravam em silêncio
A manhã estava ensanguentada
Cobriu o rosto com cristal
A terra como veludo branco
Martelou as memórias em pedras frias
Nem o cinto de bronze sustenta
Nem a armadura de ferro segura
A mãe terra levou a alma
Sem perguntar por suas correntes
O manto do pecado lançou uma sombra
O frio atingiu as costas
É o momento antes do nascimento
E as pedras choravam em silêncio
Ninguém chora em seu túmulo
O cadáver jaz sozinho
Ainda não há liberdade
O escravo além da fronteira