Nellie
Waarom Nellie altijd nieuwe jurken kreeg
En toen ze tien was al haar haar gepermanent
En door moeders gasten tijdens theevisites werd verwend
Heb ik eigenlijk nooit goed begrepen
Alhoewel ze mij de schuld gaf
Van de dingen die zij deed
En dan ook bestraffend keek
Als ik door vader werd geslagen
Kon ik allemaal verdragen
Want ondanks dat
Heb ik haar altijd lief gehad
Waarom Nellie altijd in de kamer at
Als er visite was, ik moest de keuken in
Want ik was het zwarte schaap in ons vlekkeloos gezin
Heb ik steeds als normaal ondervonden
Alhoewel ik, als zij om de een of andere reden huilde
Weer een dag geen eten kreeg
Of in de schuur werd opgesloten
Voelde ik me nooit verstoten
Want ondanks dat
Heb ik haar altijd lief gehad
Waarom vader toch die wipwap voor haar kocht
Waar ze om te wippen mij voor nodig had
De eerste keer dat ik mocht spelen met mijn zusje
En dat is me naderhand nog vaak verweten
Want hoewel ik heel voorzichtig was
Maar reuze trots en blij
Wipte ik te enthousiast
Daar vloog ze mij heel hoog voorbij
Viel als een dubbeltje zo plat
Die arme schat
Ik heb haar nog nooit zo lief gehad
Nellie
Por que a Nellie sempre ganhava vestidos novos
E quando fez dez anos, já tinha feito permanente no cabelo
E era mimada pelas visitas da mãe durante os chás
Eu nunca entendi muito bem isso
Embora ela me culpasse
Pelas coisas que fazia
E ainda me olhava de forma severa
Quando eu apanhava do pai
Eu suportava tudo isso
Porque apesar de tudo
Eu sempre a amei
Por que a Nellie sempre comia na sala
Quando tinha visita, eu tinha que ir pra cozinha
Porque eu era a ovelha negra da nossa família perfeita
Eu sempre achei isso normal
Embora, se ela chorasse por algum motivo
Eu passava mais um dia sem comer
Ou era trancado no galpão
Nunca me senti excluído
Porque apesar de tudo
Eu sempre a amei
Por que o pai comprou aquele balanço pra ela
Que ela precisava de mim pra balançar
A primeira vez que eu pude brincar com minha irmã
E isso me foi cobrado depois
Porque, embora eu fosse muito cuidadoso
Mas estava super orgulhoso e feliz
Balançava com tanto entusiasmo
Que ela voou alto demais
Caiu como uma moedinha, tão plana
Aquela pobre garota
Eu nunca a amei tanto assim.