Rodzinny Dom
Mój stary dom nad brzegiem rzeki sta³ -
wspomnienie dawnych dni w mym sercu wci¹¿ siê tli.
W ogrodzie ró¿, w ogrodzie pe³nym malw
szczêœliwy tak mia³em dzieciñstwa œwiat,
Mój stary dom bielone œciany mia³,
przy domu brzozy cieñ pamiêtam, jak przez mg³ê.
Kaflowy piec - z kominka bucha³ ¿ar,
pozosta³ tam dzieciñstwa czar...
Rodzinny dom dziœ widzê tylko w snach,
dzikiego wina liœæ a¿ poza dach...
Mój stary dom po nocach mi siê œni
nie wróc¹ nigdy ju¿ beztroskie dni. (x2)
Przekorny los powiedzia³: "graj" - wiêc gram,
z gitar¹ za pan brat szukam lepszych dni.
Czas przyszed³ na budowê w³asnych œcian,
nie mo¿na wci¹¿ wspomnieniem ¿yæ.
Rodzinny dom. . . itd. (x2)
Rodzinny dom. . . itd. (x2)
Casa da Família
Minha velha casa à beira do rio ficou -
lembrança de dias passados ainda arde em meu coração.
No jardim, rosas, no jardim cheio de malvas
fui tão feliz, tinha um mundo de infância,
Minha velha casa tinha paredes brancas,
perto da casa, as bétulas, lembro como se fosse neblina.
O fogão a lenha - da chaminé saía calor,
ficou lá a magia da infância...
A casa da família hoje só vejo em sonhos,
a folha da videira se estende além do telhado...
Minha velha casa à noite me faz sonhar,
os dias despreocupados nunca mais vão voltar. (x2)
O destino irônico disse: "toque" - então eu toco,
com a guitarra como amiga, busco dias melhores.
Chegou a hora de construir minhas próprias paredes,
não dá pra viver só de lembranças.
Casa da família... etc. (x2)
Casa da família... etc. (x2)