Vida D'un Gat
El seu pare era un vell gat gordo i coix
I sa mare una gata de carrer
I ell va néixer una nit sota la pluja
Però sa mare morí al part
I el seu pare d'un infart
I va quedar abandonat pel mig dels prats
Moriria de gana moriria congelat
Però sort que era un gat i tenia set vides
No tenia ni pares ni un amic
Ni un padrí de família que el cuidés
I així solitari justet amb uns dies de vida
Va arrossegar el cos per un camí per la ciutat
Però va ser en creuar una carretera
Que un camió va i l'atropella en un pas zebra
Però sort que era un gat i tenia set vides
I va sentir-se deprimit dèbil agobiat
Tan esclafat sota el camió
Veia que no podia que no podia respirar
Però per res la vida no volia deixar
Ferit i amb la por a la mort
Va seguir una nena i la nena el va agafar
Va acollir-lo en braços va posar-li un nom ridícul
Se l'endugué a casa seva i va mostrar-lo a la família
Però un pare sense escrúpols que l'agafa per l'esquena
I mentre renyava la nena el va tirar per la finestra
Però sort que era un gat i tenia set vides
Set pisos de caiguda i quedà viu sobre l'acera
Rebentat i destrossat però hi ha més vides que l'esperen
Hi ha vida hi ha vida
Però aconseguí aixecar-se aconseguí caminar
Aconseguí creuar la ciutat fins al port
I va va veure el mar i va veure un peix
Va acostar-se al moll però va relliscar
I va caure a l'aigua va sentir-se perdut
Ho tenia clar moriria ofegat
Però sort que era un gat i tenia set vides
Era patètic veure com s'enganxava a la vida
Xapotejant cap a un barco que es llargava mar endintre
I aconseguí pujar-s'hi mig ofegat mort de pena
Va passar tota la infància dintre d'un vaixell de pesca
Set mesos després va desembarcar
En una terra estranya apocalíptica i ingrata
Les cases mig destruïdes de gent morta o bé matant-se
I un merder de crits histèrics de terrors i focs i nervis
I de cop una bomba li va petar sota els peus
I va sortir volant pels aires despedint-se de la vida
Però sort que era un gat i tenia set vides
I en aquell país de merda hi havia guerra hi havia guerra
I on reina la violència t'acribillen per la jeta
El cos ple de metralla que es es moria que es moria
Quan va esdevenir un prodigi que ell no hagués esperat mai
Una gata preciosa i piadosa el recollí
I amb el temps i unes carícies va curar-li les ferides
I es tirà follant els dies que passà en convalescència
Però la gateta ocultava que estimava un altre gat
Què dic un gat si allò era un tigre
Que ho va descobrir unmal dia va jurar que els mataria
Això era un lio de faldilles
Però sort que era un gat i tenia set vides
Imagineu aquella bèstia una espècie de legionari
Reclamant com a venjança lenta mort pels dos amants
La gata quedà morta desgarrada a esgarrapades
I ell de què sino s'escapa perseguit com una rata
Van acabar-se els tiros i eren temps de pau
De pau però misèria de penes i gana
I un dia el gat tornà a sentir que el seu cos levitava
Que el seu cos desafiava tota llei de gravetat
Per les potes l'agafaven i del terra l'aixecaven
I una veu il.lusionada que el mirava i exclamava
Yujúúú família avui per dinar tenim gat a la brasa
Però sort que era un gat i tenia set vides
Va sortir per poter de miracle que no el pesquen
Que no acaba com un plat de subsistència
A la postguerra hi ha gana hi ha gana
Havien passat set vides però el gatet mai no es moria
La veritat no comprenia la gràcia d'aquesta vida
I ara tan sols s'arrastrava sols errava sols vagava
Ara era un vell gatot de merda despreciat per tot el món
Que era el pot de les hòsties que és que estava cremat
Però hostia puta quina vida més perra que tenia
I per desgràcia era un gat i tenia set vides.
Vida de um Gato
Seu pai era um velho gato gordo e manco
E sua mãe uma gata de rua
E ele nasceu numa noite sob a chuva
Mas sua mãe morreu no parto
E seu pai de um infarto
E ficou abandonado no meio dos campos
Morreria de fome, morreria congelado
Mas sorte que era um gato e tinha sete vidas
Não tinha nem pais, nem um amigo
Nem um padrinho de família que o cuidasse
E assim, solitário, com poucos dias de vida
Arrastou o corpo por um caminho na cidade
Mas foi ao atravessar uma estrada
Que um caminhão o atropelou na faixa de pedestres
Mas sorte que era um gato e tinha sete vidas
E se sentiu deprimido, fraco, sufocado
Tão esmagado sob o caminhão
Viu que não podia, que não conseguia respirar
Mas de jeito nenhum a vida queria deixar
Ferido e com medo da morte
Seguiu uma menina e a menina o pegou
Acolheu-o nos braços, deu-lhe um nome ridículo
Levou-o para casa e mostrou para a família
Mas um pai sem escrúpulos o pegou pelas costas
E enquanto brigava com a menina, o jogou pela janela
Mas sorte que era um gato e tinha sete vidas
Sete andares de queda e ficou vivo na calçada
Estourado e destruído, mas havia mais vidas que o esperavam
Havia vida, havia vida
Mas conseguiu se levantar, conseguiu andar
Conseguiu atravessar a cidade até o porto
E viu o mar e viu um peixe
Foi até o cais, mas escorregou
E caiu na água, sentiu-se perdido
Tinha certeza que morreria afogado
Mas sorte que era um gato e tinha sete vidas
Era patético ver como se agarrava à vida
Chafurdando em direção a um barco que se afastava mar adentro
E conseguiu subir, meio afogado, morto de tristeza
Passou toda a infância dentro de um barco de pesca
Sete meses depois desembarcou
Em uma terra estranha, apocalíptica e ingrata
As casas meio destruídas, de gente morta ou se matando
E um caos de gritos histéricos, terrores, fogos e nervos
E de repente uma bomba explodiu sob seus pés
E ele saiu voando pelos ares, se despedindo da vida
Mas sorte que era um gato e tinha sete vidas
E naquele país de merda havia guerra, havia guerra
E onde reina a violência, te metralham na cara
O corpo cheio de estilhaços, que estava morrendo, que estava morrendo
Quando aconteceu um prodígio que ele nunca esperaria
Uma gata linda e piedosa o acolheu
E com o tempo e algumas carícias curou suas feridas
E se jogou se divertindo nos dias que passou em convalescência
Mas a gatinha escondia que amava outro gato
O que digo, um gato, se aquilo era um tigre
Que descobriu um dia e jurou que os mataria
Isso era um rolo de saias
Mas sorte que era um gato e tinha sete vidas
Imaginem aquela besta, uma espécie de legionário
Reclamando como vingança lenta a morte dos dois amantes
A gata ficou morta, dilacerada em arranhões
E ele, senão, escapou, perseguido como uma rata
Acabaram-se os tiros e eram tempos de paz
De paz, mas miséria, de penas e fome
E um dia o gato voltou a sentir que seu corpo levitava
Que seu corpo desafiava toda lei da gravidade
Pelas patas o seguravam e do chão o levantavam
E uma voz animada que o olhava e exclamava
Yujúúú, família, hoje no almoço temos gato na brasa
Mas sorte que era um gato e tinha sete vidas
Saiu pela porta, um milagre que não o pegassem
Que não acabasse como um prato de subsistência
Na pós-guerra há fome, há fome
Haviam passado sete vidas, mas o gatinho nunca morria
A verdade não compreendia a graça dessa vida
E agora só se arrastava, só errava, só vagava
Agora era um velho gato de merda, desprezado por todo mundo
Que era o pote das porradas, que estava queimado
Mas puta que pariu, que vida mais miserável que tinha
E por desgraceza, era um gato e tinha sete vidas.