Nire Poesia
Nire poesia oso merkea da
herriaren ahotik
hartu nuen debalde,
eta debalde ematen diot
herriaren belarriari.
Nik ere badut nire egia
eta bankero jaunarenak
bezainbat edo baino gehiago
balio du.
Munduko gauza guztiak gastatzen dira:
gastatzen da osasuna, maitasuna, deseoa...
bizioa, gutizia, bizia, eta erresen gastazen da
munduko gauzarik iraukorrena, gogorrena, dirua.
Inork badio: nire etxean eztago bakerik
bila beza bakea hauzoko etxean
edo munduko basterrik azkenean
baina etxean bakea balu,
eztezala gerraik inun bila
bakea eta etxea galdoko baitu
munduko basterretan.
Minha Poesia
Minha poesia é como um mercado
na boca do povo
peguei de graça,
e de graça dou
para o ouvido da galera.
Eu também tenho minha verdade
e vale tanto quanto a do banqueiro
e até mais
e até mais.
Tudo no mundo se gasta:
gasta-se a saúde, o amor, o desejo...
vício, gula, vida, e o que mais se gasta
e o que mais dura no mundo, o mais forte, é o dinheiro.
Se alguém diz: em minha casa não há paz
que procure a paz na casa do vizinho
ou nos cantos do mundo, no fim das contas
mas se em casa houvesse paz,
que não vá procurar guerra em lugar nenhum
pois a paz e a casa se perderão
nos cantos do mundo.
Composição: Rogelio Botanz, Gabriel Aresti