Alleen Maar Dit Moment
Het gordijn is dicht, de deur op slot,
De radio speelt zacht.
Je wacht, kijkt me aan.
Het is allemaal net alsof het nu die eerste keer weer is,
Bang en onvoldaan.
Ik heb deze week niet anders dan aan jou gedacht.
Zo moeilijk als het went.
Ik weet nu dat het tussen ons nooit méér zal kunnen zijn,
Alleen maar dit moment.
Je ligt op bed, ik voel je hart,
Dit moeten we niet doen.
Te ver voorbij het spel.
Je kijkt omhoog vlak langs me heen naar Boeddha op de plank.
Die begrijpt het wel.
En dan gaan ramen open, rennen hazen door het veld.
Zo puur als je nog bent.
Ik ga kapot bij elk schot en jij, je vecht je vrij.
Alleen maar dit moment.
Een snelle kus, een schuwe blik,
Al bijna in de straat.
Die kleine vreemde spijt.
Met je geur nog aan mijn hand, je smaak nog in mijn mond
Ben ik je alweer kwijt
En daar die hoge nacht weer boven al het dwalen uit.
Waarom blijft onbekend.
Geen zee van licht zal glanzen aan het einde van de reis,
Alleen maar dit moment.
Apenas Este Momento
A cortina tá fechada, a porta trancada,
O rádio toca baixo.
Você espera, me olha.
É como se fosse a primeira vez de novo,
Com medo e insatisfeito.
Essa semana só pensei em você.
Tão difícil de acostumar.
Agora eu sei que entre nós nunca vai ser mais do que isso,
Apenas este momento.
Você tá deitada na cama, sinto seu coração,
Isso não devíamos fazer.
Muito além do jogo.
Você olha pra cima, passando por mim, pro Buda na prateleira.
Ele entende bem.
E então as janelas se abrem, coelhos correm pelo campo.
Tão puro como você ainda é.
Eu fico em pedaços a cada tiro e você, se liberta.
Apenas este momento.
Um beijo rápido, um olhar tímido,
Quase na rua.
Aquela pequena e estranha culpa.
Com seu cheiro ainda na minha mão, seu gosto ainda na minha boca
Já tô te perdendo de novo.
E lá vem aquela noite alta de novo, acima de toda a vagabundagem.
Por que isso permanece desconhecido.
Nenhum mar de luz vai brilhar no final da jornada,
Apenas este momento.