Pepe Corvina
(Canción)
Versión de Héctor Numa Moraes:
Largo sol de la escollera
se quedó quieto aquel día,
cuando murió Pepe Matta,
alias el Pepe Corvina.
Redes y cuerdas y cielo
por la cara le corrían,
redes prensando los años
y secándole la vida.
Pepe camino del mar,
mar adentro se venía,
con el pantalón de trapo
y la camisa raída.
A veces quieto en el muelle,
su farolito prendido,
Pepe pescaba, pescaba,
mientras Pepe se moría.
Pepe a la sombra del sur,
cantaba Pepe Corvina,
cantaba con su garganta,
garganta ronca de vino.
El aparejo cantor,
las chalanas pensativas,
el mar solo, solo,
el mar sin Pepe Corvina.
Versión de Alfredo Zitarrosa:
Largo sol de la escollera
enfermo se oscurecía,
cuando murió Pepe Matta,
alias el Pepe Corvina.
Navegaba pescador,
el timón a la deriva,
la nave nunca volvió,
la nave no volvería.
Pepe camino del mar,
mar adentro se venía,
con el pantalón de trapo
y la camisa raída.
En las aguas de coral
sueña la fragata hundida,
la locura lo siguió,
la locura lo seguía.
Una sombra lo buscó
bajo la luna amarilla,
y se perdió más allá,
de la noche sumergida.
Adiós Pepe pescador,
ballenero fugitivo,
tatuado en la soledad,
anclado en el Paraíso.
El aparejo cantor,
las chalanas pensativas,
el mar solo, solo,
el mar sin Pepe Corvina..
Pepe Corvina
(Canção)
Versão de Héctor Numa Moraes:
Luz do sol na beira do cais
ficou parado aquele dia,
quando morreu Pepe Matta,
alias, o Pepe Corvina.
Redes e cordas e céu
na cara dele corriam,
redes apertando os anos
e secando sua vida.
Pepe indo pro mar,
mar adentro se vinha,
com a calça de pano
e a camisa rasgada.
Às vezes parado no cais,
seu lampião aceso,
Pepe pescava, pescava,
enquanto Pepe se ia.
Pepe à sombra do sul,
cantava Pepe Corvina,
cantava com sua voz,
vocal rouca de vinho.
O equipamento cantor,
as chalana pensativas,
o mar só, só,
o mar sem Pepe Corvina.
Versão de Alfredo Zitarrosa:
Luz do sol na beira do cais
doente se escurecia,
quando morreu Pepe Matta,
alias, o Pepe Corvina.
Navegava pescador,
o leme à deriva,
a embarcação nunca voltou,
a embarcação não voltaria.
Pepe indo pro mar,
mar adentro se vinha,
com a calça de pano
e a camisa rasgada.
Nas águas de coral
dorme a fragata afundada,
a loucura o seguiu,
a loucura o seguia.
Uma sombra o procurou
sob a lua amarela,
e se perdeu além,
dessa noite submersa.
Adeus Pepe pescador,
baleeiro fugitivo,
tatuado na solidão,
ancorado no Paraíso.
O equipamento cantor,
as chalana pensativas,
o mar só, só,
o mar sem Pepe Corvina.
Composição: