Elegantiškai Sninga
Šiandien taip elegantiškai sninga
Sninga žemėn medžių žiedais
Panašiai mano meilė dingo
Su visais, visais pažadais
Dar tada, kai pavasaris trankės
Visom upėm grūdos ledais
Mirė meilė ant svetimo rankų
Išvadinta gražiais vardais
Kažin kam sužaliavo parkai
Korės mėnesis naktį vėlai
O ta meilė užtroško iš karto
Kaip auksinė žuvis po stiklais
Aš prisiminiau pasakos galą
Iš knygų, skaitytų kadais
Kaip mergaitė iš baimės pabalo
Apsimainiusi aukso žiedais
O dabar elegantiškai sninga
Sninga parkuos medžių žiedais
Tik ta meilė netyčia dingo
Su visais ir visais apžadais
Nevechando com Elegância
Hoje tá nevando com elegância
Nevando no chão com flores de árvore
Assim como meu amor desapareceu
Com todas, todas as promessas
Ainda quando a primavera batia
Com todos os rios cobertos de gelo
O amor morreu nos braços de outro
Chamado de lindos nomes
Quem diria que os parques floresceriam
Na noite tardia do mês de junho
E aquele amor secou de repente
Como um peixinho dourado em um aquário
Eu me lembrei do final do conto
De livros que li há tempos
Como a menina ficou pálida de medo
Trocando alianças de ouro
E agora tá nevando com elegância
Nevando no parque com flores de árvore
Só que aquele amor desapareceu por acaso
Com todas e todas as promessas