Spjutsången
Väldig är varpad, vävstolens molnsky, bådande manfall
Blod det regnar, uppsatt står den, Stålgrå av spjuten
Till väv-varp togos tarmar av stridsmän
Mäktig den spännes av människohuven
Blodigt stänkta stötspjut skaften
Skytteln järnspets, skedarna pilar
Med svärden slå vi segerväven
Skräckfullt nu är det att skåda omkring sig
Då blodiga mörka moln stå på himmelen
Blod från de fallna färgar luften
Som stridens diser dristligt de sjunga
Till väv-varp togos tarmar av stridsmän
Mäktig den spännes av människohuven
Blodigt stänkta stötspjut skaften
Skytteln järnspets, skedrna pilar
På osadlad hästrygg vi hastande rida
Med blottade klingor, bort härifrån
Canção da Lança
Imponente é a urdidura, nuvem da tecelagem, anunciando a queda
Sangue está chovendo, erguida está a lança, cinza de aço
Para a urdidura foram levadas as entranhas dos guerreiros
Poderosa ela se estica com as cabeças humanas
Manchados de sangue, os cabos das lanças
A lançadeira com ponta de ferro, as colheres são flechas
Com as espadas, tecemos a trama da vitória
Aterrorizante agora é olhar ao redor
Quando nuvens escuras e sangrentas estão no céu
Sangue dos caídos colore o ar
Como as brumas da batalha, ousadamente eles cantam
Para a urdidura foram levadas as entranhas dos guerreiros
Poderosa ela se estica com as cabeças humanas
Manchados de sangue, os cabos das lanças
A lançadeira com ponta de ferro, as colheres são flechas
Sobre a sela não montada, cavalgamos apressados
Com lâminas à mostra, longe daqui