O Sciore Cchiù Felice
Che suonno: cammenavo int'a nu prato
c' 'a cervella stevo assaje stunato
tutt' ' a campagna era nu raggio 'e sole
nun se senteva manco nu rummore
sento ancora addure
tengo ll'uocchie chine 'e tutti sti culure
me regne 'o core stu paraviso
ce manche sulo tu vicino a me!
cammino ancora e veco mille sciure
n'arcobaleno'e mille culure
spartuto ogni culore uno cu n'ato
cu na gaiola 'e fierro filato.
ce spiaje a nu sciore
pecchÈ nun ve piace 'e sta tutt'ammiscate?
chillo 'a copp' 'a mano me guardaje redenno e
accuminciaje a canta':
" 'o sciore cchiu felice È 'o sciore senza radice
corre comme 'o cane senza fune, 'o sciore senza padrune".
all'intrasatta sponta n'ommo gruosso
me ne fujette 'e pressa int'a nu fuosso
chist'ommo cu na favece affilata
tagliava 'e sciure p'e ppurta' 'o mercato
si p'a primma vota
ncopp' ' a bancarella stevano ammiscate
uÈ c'appiccecate uno cu n'ato pe se fa' guarda'
e che dulore a essere tagliate,
che confusione a nu tene' radice
perÒ cÀ ncoppa simmo tutte eguale
senza culure, sulamente sciure.
ne fuje nu mumento
fujetteno 'e sciure nunce vulette niente
primma spartute mo mano e mano
appizza 'a recchia e sientece 'e canta':
"o sciore cchiÙ felice È 'o sciore senza radice
corre comme 'o cane senza fune 'o sciore senza padrune".
"o sciore cchiÙ felice È l'ommo senza radice
corre comme 'o cane senza fune chist'ommo senza padrune
nuje simmo senza padrune
'o sciore cchiÙ felice È 'o sciore senza radice.
A Flor Mais Feliz
Que sonho: eu caminhava em um campo
com a cabeça bem atordoada
toda a campanha era um raio de sol
não se ouvia nem um barulho
sinto ainda agora
meus olhos cheios de todas essas cores
me faz bem o coração nesse paraíso
só falta você perto de mim!
caminho ainda e vejo mil flores
um arco-íris e mil cores
cada cor misturada com a outra
com uma gaiola de ferro trançado.
que te espanta uma flor
por que não gosta de estar tudo misturado?
aquele que estava com a mão na cabeça me olhou sorrindo e
começou a cantar:
"a flor mais feliz é a flor sem raiz
corre como o cachorro sem coleira, a flor sem dono".
de repente aparece um homem grande
fui correndo rápido para um buraco
esse homem com uma faca afiada
cortava as flores para levar ao mercado
se pela primeira vez
na barraca estavam misturadas
uê, que se grudavam um no outro pra se fazer notar
e que dor ser cortadas,
que confusão não ter raiz
mas aqui em cima somos todos iguais
sem cor, somente flores.
fugiu um momento
as flores fugiram, não quis nada
primeiro misturadas mão com mão
aperta a orelha e ouça ele cantar:
"a flor mais feliz é a flor sem raiz
corre como o cachorro sem coleira, a flor sem dono".
"a flor mais feliz é o homem sem raiz
corre como o cachorro sem coleira, esse homem sem dono
nós somos sem dono
a flor mais feliz é a flor sem raiz.