395px

Outonos Passados

Alogia

Lisce Minulih Jeseni

Mislila je da su oblaci kise
Sivilom pritisli zidove sobe
A njene suze su mutile bode
Iz koji brodovi davno otplovise...

Kako zivot izgubi smisao
Kad pojavi se pitanje "zasto?"
I sve je pusto k'o prazna misao
Jutro je, a nekom je since vec zaslo...

I tiho prekriva je,
Zuti pokrov svih godina
To je samo lisce...

Minulih jeseni - to su samo magle
Minulih jeseni - to je samo...
Strah
Odsanjala je sve divne snove
Zaboravila laku noc...
Zasto sve reci tako bole
Kad najcarobnija izgubi moc...

I gledaju je zbunjene slike,
Fotografije suncanih dana,
I uramljene kao da disu
Svakim dahom pisu rec "sama"

I tiho prekriva je,
Pokrov svih godina
To je samo lisce...

Minulih jeseni - to su samo magle
Minulih jeseni - to je samo lisce
Minulih jeseni - to su samo magle
Minulih jeseni - to je samo...
Strah

Outonos Passados

Ela pensou que eram nuvens de chuva
Apressando as paredes do quarto
E suas lágrimas turvaram a dor
De onde os barcos partiram há muito tempo...

Como a vida perde o sentido
Quando surge a pergunta "por quê?"
E tudo é vazio como um pensamento oco
É manhã, mas para alguém o sol já se pôs...

E ela é coberta suavemente,
Um manto amarelo de todos os anos
É só folhas...

Outonos passados - são só neblinas
Outonos passados - é só...
Medo
Ela sonhou todos os belos sonhos
Esqueceu de dizer boa noite...
Por que todas as palavras doem tanto
Quando a mais mágica perde o poder...

E as imagens a observam confusas,
Fotografias de dias ensolarados,
E emolduradas como se respirassem
A cada suspiro escrevem a palavra "sozinha"

E ela é coberta suavemente,
O manto de todos os anos
É só folhas...

Outonos passados - são só neblinas
Outonos passados - é só folhas
Outonos passados - são só neblinas
Outonos passados - é só...
Medo