El Cabaret Galàctic
Homes I dones I nens del cap dret
Correu, correu, que el temps pot no ser etern
Per entre núvols I molins de vent
S'obren les portes d'aquest cabaret
Ballets I orquestres, clowns I jocs de mans
Són el repòs del viatger cansat
El Capità Cisterna omple l'espai
D'espills opacs I sers imaginats
Sàvia I antiga l'estanquera ens diu
No tingueu por dels morts, cal témer els vius
Bufa simun! Desseca llacs I rius
Apaga el foc sagrat, pluja d'estiu
Dues germanes contrabandistes són
Amples vestits, cabells llargs I cançons
Sota els vestits el mestre caçador
Riu I el seu riure espanta les tristors
El posadiscos neda en moscatell
El maître dorm dessota el taulell
Miss Univers predica als quatre vents
Deixa-hi a fora la noció del temps
El foc primer brolla d'un barret blanc
Sorres I cels formen els decorats
Estrelles orfes, bruixes I cavalls
Màscares negres obriran el ball
Barres I estrelles, símbols del passat
Falç I martells en el mateix mirall
Déus I Senyors I exèrcits comdemnats
EL somni és vida al cabaret somniat
Monjos borratxos I alquimistes folls
Fan boires baixes, flamarades d'or
Ses suaus carícies m'han buidat el cor
Del sentiment inhòspit de l'enyor
El cabaret galàctic ja és obert
Els paralítics hi aprendran claqué
La masovera enganya els innocents
Cambrers romàntics cremen els diners
O cabaré galáctico
Homens e mulheres E filhos da cabeça direita
Mail, mail, esse tempo pode não ser eterno
Entre nuvens e moinhos de vento
As portas deste cabaré abrem
Balés e orquestras, palhaços e jogos de mãos
Eles são o resto do viajante cansado
Capitão Cisterna preenche o espaço
De espelhos opacos E você é imaginado
Sábio, velho, o lago nos diz
Não tenha medo dos mortos, é necessário temer os vivos
Beba simun! Lagos Desseca I rios
Desligue o fogo sagrado, chuva de verão
Dois contrabandistas são
Muito extenso, cabelos longos e músicas
Sob os vestidos o caçador mestre
Rio E seu riso assusta sua tristeza
Os posadiscos nada em muscatel
O dormitório do maître atrás do balcão
Miss Universo prega aos quatro ventos
Deixe de lado a noção de tempo
O primeiro fogo flui de um chapéu branco
Areias e céus formam o cenário
Estrelas órfãs, bruxas e cavalos
Máscaras negras vão abrir a dança
Bares e estrelas, símbolos do passado
Foice e martelos no mesmo espelho
Deuses e senhores e comandou as forças armadas
Sonho é vida em cabaré dormindo
Monges bêbados eu finjo alquimistas
Eles fazem neblinas baixas, chamas de ouro
Suas carícias doces esvaziaram meu coração
O sentimento inóspito do passado
O cabaré galáctico já está aberto
O paralítico aprenderá a tocar
O masovera engana os inocentes
Garçom romântico queima o dinheiro