Gleanntian Ghlas Ghaoth Dobhair
Céad slán ag sléibhte maorga
Chondae Dhún na nGall
Agus dhá chéad slán ag an Earagal árd
Ina stua os cionn caor 's call
Nuair a ghluais mise thart le loch Dhún Lúich
Go ciún 'sa ghleann ina luí
I mo dhiaidh bhí Gleanntáin Ghlas Ghaoth Dobhair
Is beag nár bhris mo chroí
Ag taisteal domh amach fríd chnoic Ghleann Domhain
'S an Mhucais ar mo chúl
Ní miste domh 'ra le brón 's le crá
Gur fhreasach a shil mise súil
Go 'Meiriceá siar, a bhí mo thriall
I bhfad thar an fharraige mhór
D'fhag mé slán ar feadh seal ag Dún na nGall
'S ag Gleanntáin Ghlas Ghaoth Dobhair
Níorbh é mo mhiansa imeacht ariamh
Ó m' thír bheag dhílis féin
Ach trom lámh Gall, le cluain
'S le feall, a thiomáin mé i gnéill
B'é rún mo chroí-se pilleadh arís
Nuair a dhéanfainn beagán stór
'S deireadh mo shaoil a chaitheamh lem ghaoil
Fá Ghleanntáin Ghlas' Ghaoth Dobhair
Slán, slán go fóill a Dhún na nGall
A chondae shéimh gan smál
'S dod gheara breá in am an ghá
Nár umhlaigh riamh roimh Ghall
Tá áit i mo chroí do gach fear 's gach mnaoi
'S gach páiste beag agus mór
Áta beo go buan, gan bhuairt, gan ghruaim
Fá Ghleanntáin Ghlas Ghaoth Dobhair
Gleanntáin Verdes de Ghaoth Dobhair
Adeus, montanhas majestosas
Do condado de Donegal
E um grande adeus ao alto Errigal
Em sua sombra sobre a amora e o espinheiro
Quando eu passei ao redor do lago de Dunlewy
Silencioso no vale a descansar
Atrás de mim estava Gleanntáin Verdes de Ghaoth Dobhair
Quase quebrei meu coração
Viajando por entre as colinas de Glen Doma
E a Mucais atrás de mim
Não me importo em dizer com tristeza e dor
Que foi um desespero que eu vi
Para a América do Oeste, foi minha jornada
Muito além do grande mar
Deixei um adeus por um tempo em Donegal
E em Gleanntáin Verdes de Ghaoth Dobhair
Nunca foi meu desejo partir
Da minha pequena terra fiel
Mas uma mão pesada de estrangeiro, com traição
Me forçou a ir embora
Era o desejo do meu coração voltar novamente
Quando eu tivesse um pouco de riqueza
E passar o fim da minha vida com meu amor
Por Gleanntáin Verdes de Ghaoth Dobhair
Adeus, adeus por enquanto, Donegal
Ó condado suave sem mancha
E sua beleza aguda em tempos de necessidade
Que nunca se curvou diante do estrangeiro
Há um lugar em meu coração para cada homem e cada mulher
E cada criança, grande ou pequena
Que vive eternamente, sem preocupação, sem tristeza
Por Gleanntáin Verdes de Ghaoth Dobhair
Composição: Proinsias / Jörgen Elofsson