Belén, Ano Cero
XuntéI o vento frío coa auga-neve
XuntéI a noite negra coa xiada
E vin un neno espido nun pesebre
Qué misterio máis fondo, qué aventura
O neno non querían, non querían
Gozar de outros irmáus, nin de outra axuda
Por algo estaba alí, por algo estaba
Tan lonxe da riqueza gasalleira
Tan perto da probeza desolada
Por algo os pastoriños se achegaron
E si o vento pasou tan paseniño
Cantando soavemente, foi por algo
Por algo era maría unha aldeán
Cando podía sere si quixera
Primeira dama, esposa principal
Por algo era xosé un carpinteiro
De fortes, rexas máus encallecidas
Na garlopa, na trencha e no martelo
XuntéI tódolos orfos nun só berce
XuntéI as inxusticias cos aldraxes
E púxenos de ofrenda nun pesebre
¿Quén foi o que roubou o meu presente?
Belém, ano zero
Eu recolho o vento frio com a neve da água
Eu me juntei a noite negra com a espada
E eu vi um menino nu em uma manjedoura
Que mistério mais profundo, que aventura?
O menino não queria, eles não queriam
Desfrute outras irmãs ou qualquer outra ajuda
Havia algo lá para algo
Tão longe da riqueza da fadiga
Então, perto da sonda desolada
Para algo que os pastores se aproximaram
E se o vento passasse por tal caminhada
Cantar soando, foi por algo
Para algo, um aldeão era marie
Quando poderia ser se eu quisesse
Primeira dama, esposa principal
Por uma razão, eu era um carpinteiro
Regas fortes e crescidas
Em Garlopa, no tronco e no martelo
Eu juntei todos os órfãos em um único berço
Eu combino as injustiças com as injustiças
E nós colocamos uma oferta em um berço
Quem foi quem roubou meu presente?