De Evenmens
Met hart en ziel
Hier nu kniel
En geef aan jou
Mijn hart mijn ziel
Ik zie ik zoek
Een god van vlees en bloed
Al die mij ontviel
Een gevallen doek
Met hart en ziel
Voor jou viel
Met hart en ziel
Zo voor jou viel en
Ik mijn dank aan jou
In tranen giet
Zie hoe ik de asse
De urne aan je gaf
Ik zie ik zoek
In stilte
Mijn eigen graf
Ik ben de kilte
De keizer van grote spijt
En zie hoe mijn kroon van ijzer
Mijn huid aan flarden snijdt
Ik voelde
Hoe niemand ons begrijpt
En volgde
Mijn wil, mijn wonder
Door bliksem en donder
Door liefde en leed verbonden
In evenwicht
En doelgericht
In een oogopslag gekroond
Heers jij, net als ik
Over het verloren woord
Verkoren door de Hoeder
De moeder
Die van ons elk beviel
En heers ik
In dit vrije huis
En heers ik
Op dit open erf
Tot ik sterf
Ik neem afscheid
Van dit stervend lichaam,
Dit stervend hart
De dagen zwart
Ik verlies me in het vuur
Elk uur
Het grote Lijden tegemoet
Te voet
Met jou erbij
En ik hou moed
Verrezen De hemel in geprezen
Onze tijd Samen De eenzaamheid
Al mijn liefde gegeven
Ik loop het onzichtbaar licht tegemoet
En ik hou moed
Verbrandt
Die stilte
Verbrandt
Die eenzaamheid
En op de as van wat toen was
Is nu gebouwd
Ons aller huis
Ik vond het in de ogen van mn medemens
Klimmend klauwend uit de dieptes reikte het de hand
Het maanlicht voor altijd nu in mn huid gebrand
Verbonden, schuilend in het huis die eeuwig warmte gaf
Nu hier in deze nacht
Ik had het niet verwacht
Ook hier in deze nacht
Ik had het niet verwacht
Ik zie je in de ogen van mn medemens
En laat daar zo mn hart mn huis nu even onbemand
Zoals de ziener zoekend tracht en zo zijn pijn verzacht
Ik had je niet verwacht
Ons aller huis
Het houten kruis
De verkoolde kelk
De moedermelk
Met hart en ziel
De god van vlees en bloed
Ik hier nu kniel
Het gevallen doek
En jouw grote Pijn
Laat niemand zijn
De Evenmens
Com coração e alma
Aqui agora me ajoelho
E dou a você
Meu coração, minha alma
Eu vejo, eu busco
Um deus de carne e osso
Todo aquele que me deixou
Um pano caído
Com coração e alma
Para você caiu
Com coração e alma
Assim para você caiu e
Eu despejo minha gratidão
Em lágrimas
Veja como eu dei as cinzas
A urna que te entreguei
Eu vejo, eu busco
Em silêncio
Meu próprio túmulo
Eu sou o frio
O imperador do grande arrependimento
E veja como minha coroa de ferro
Desgarra minha pele em pedaços
Eu senti
Como ninguém nos entende
E segui
Minha vontade, meu milagre
Através de relâmpagos e trovões
Por amor e dor ligados
Em equilíbrio
E com propósito
Num piscar de olhos coroado
Você reina, assim como eu
Sobre a palavra perdida
Escolhida pelo Guardião
A mãe
Que de nós todos deu à luz
E eu reino
Nesta casa livre
E eu reino
Neste quintal aberto
Até eu morrer
Eu me despeço
Deste corpo moribundo,
Deste coração moribundo
Os dias são sombrios
Eu me perco no fogo
A cada hora
Enfrentando o grande Sofrimento
A pé
Com você ao meu lado
E eu mantenho a esperança
Ressuscitado, louvado no céu
Nosso tempo juntos, a solidão
Todo meu amor dado
Eu caminho em direção à luz invisível
E eu mantenho a esperança
Queima
Esse silêncio
Queima
Essa solidão
E sobre as cinzas do que foi
Agora está construído
A casa de todos nós
Eu encontrei isso nos olhos do meu semelhante
Subindo, arranhando das profundezas, estendendo a mão
A luz da lua agora queimada em minha pele
Conectados, abrigados na casa que sempre deu calor
Agora aqui nesta noite
Eu não esperava
Também aqui nesta noite
Eu não esperava
Eu vejo você nos olhos do meu semelhante
E deixo assim meu coração, minha casa, agora desocupada
Como o vidente que busca e assim alivia sua dor
Eu não esperava você
A casa de todos nós
A cruz de madeira
O cálice carbonizado
O leite materno
Com coração e alma
O deus de carne e osso
Aqui agora me ajoelho
O pano caído
E sua grande dor
Que ninguém tenha.