Innocència terminal
Hem perdut la flama de l'infern, ja no som lliures.
Potser som replicants.
Ja no ens agraden les mentides ni els paranys.
Vivim en aquest món d'asfalt i holografies.
Milers de fotografies ens amaguen la crua realitat.
Innocència terminal,
s'ha acabat aquell món ideal.
Les coses no són el que semblen.
Ara, la força universal
i els astres no ens alliberen.
Hem de buscar alguna resposta funcional.
Tot ha canviat. Ja no interessen els tricicles ni les fires
i l'arrogància creix contaminant.
I de més gran ja no recordes les parides.
Et despulles d'alegries i et preguntes què faries per guanyar.
Inocência Terminal
Perdemos a chama do inferno, já não somos livres.
Talvez sejamos replicantes.
Já não gostamos de mentiras nem de armadilhas.
Vivemos neste mundo de asfalto e hologramas.
Milhares de fotos nos escondem a dura realidade.
Inocência terminal,
acabou aquele mundo ideal.
As coisas não são o que parecem.
Agora, a força universal
e os astros não nos libertam.
Temos que buscar alguma resposta que funcione.
Tudo mudou. Já não interessam os triciclos nem as feiras
e a arrogância cresce, contaminando.
E quando você cresce, já não lembra das besteiras.
Você se despede das alegrias e se pergunta o que faria para ganhar.