Vrij perceel
Het hing er op een maandagmorgen
Dikke druppels liepen langs het glas
Juffrouw Janssen keek om haar vitrage
Wat er aan het handje was
"Zeg buurvrouw, is de koffie klaar?
Dat jonge paartje gaat uit elkaar."
In de serre staan de dozen met serviesgoed
Ingepakt en op elkaar
Het schiet weer door me heen
Ik zal nooit weten hoe de tuin het doet dit jaar
Nog zoveel is niet afgemaakt
Het dak dat lekt, de deur die kraakt
Vrij perceel, koeienletters op het raam
Vrij perceel, met de makelaar zijn naam
Vanaf morgen gaan vreemden
Hier brutaal hun eigen gang
Zien de schaduw van ons hemelbed
Nog scherp op hun behang
Ik denk dat jij dat schilderij wil
Uit dat ateliertje in Milaan
Ik zie ons daar nog druipend van de regen
Giechelig naar binnen gaan
Neem ik de groene wijnkaraf
Die mama op onze bruiloft gaf
Terreno Livre
Estava pendurado numa segunda de manhã
Gotas grossas escorriam pelo vidro
A senhorita Janssen olhava pela cortina
O que estava acontecendo
"Ei, vizinha, o café tá pronto?
Aquele casal vai se separar."
Na estufa estão as caixas com a louça
Empacotadas e umas sobre as outras
Isso me vem à mente de novo
Nunca vou saber como o jardim vai ficar este ano
Ainda tem tanta coisa por fazer
O telhado que vaza, a porta que range
Terreno livre, letras grandes na janela
Terreno livre, com o nome do corretor
A partir de amanhã, estranhos
Aqui vão fazer o que quiserem
Vão ver a sombra da nossa cama
Ainda nítida na parede deles
Acho que você quer aquele quadro
Daquele ateliê em Milão
Eu ainda vejo a gente lá, encharcados de chuva
Entrando rindo
Vou levar a jarra de vinho verde
Que a mamãe deu no nosso casamento.