Polubiłam pejzaż ten
Polubiłam pejzaż ten
świat którego nie ma już
Pogodzony z nocą dzień
I pasjanse z białych brzóz
Strome dachy, niski próg
I obłoków jasny splot
Zawiązane ścieżki dróg
Aby nikt nie odszedł stąd
Polubiłam pejzaż ten
świat którego nie ma już
Długą podróż w krótki sen
Po zielonych zboczach wzgórz
Nie zapomnę już tych miejsc
I przyjaciół z tamtych dni
Wszystko to już za mną jest
Lecz nie zamknę tamtych drzwi
Tyle miast na pamięć prawie znam
Chcę choć raz
Raz jeszcze wrócić tam
Tyle miast na pamięć prawie znam
Chce choć raz
Raz jeszcze wrócić tam
Tyle miast, tyle miast
Na pamięć prawie znam
Chce choć raz wrócić tam
Eu gostei desta paisagem
Eu gostei dessa paisagem
um mundo que já não existe mais
Conformado com a noite, o dia
E os jogos de paciência com os bétulas brancas
Telhados íngremes, um limiar baixo
E o claro entrelaçar das nuvens
Caminhos amarrados
Para que ninguém saia daqui
Eu gostei dessa paisagem
um mundo que já não existe mais
Uma longa viagem em um breve sono
Por encostas verdes das colinas
Não vou esquecer esses lugares
E os amigos daqueles dias
Tudo isso já ficou para trás
Mas não vou fechar aquelas portas
Tantas cidades quase decorei
Quero ao menos uma vez
Mais uma vez voltar lá
Tantas cidades quase decorei
Quero ao menos uma vez
Mais uma vez voltar lá
Tantas cidades, tantas cidades
Quase decorei
Quero ao menos uma vez voltar lá