395px

Estradas Que Não Vão a Lugar Nenhum

Antònia Font

Carreteres Que No Van Enlloc

Carreteres que no van enlloc,
travessen arena, països sencers,
un hotel atrotinat, pintat de blanc,
terrassa amb piscina i s'aigua un poc verda.

Una parella en banyadors
a ses tumbones miren sa premsa,
i veuen un cotxe passar:
On deu anar? Jo t'ho dic.

De sobte ciutats il·luminen es seu tros de sa nit,
a més quilowatts que hi dediquen, més s'ha d'aclarir,
una esfera de llum que difumina el cel de beix a blau marí,
de sobte ciutats desafien s'univers hostil.

Carreteres que no van enlloc,
no surten a guies ni mapes tampoc,
un camió avariat, abandonat
a sa cuneta, fossilitzant.

Una senyora ven llimonada
a prostitutes acalorades,
i veuen un cotxe passar:
On deu anar? Jo t'ho dic.

De sobte ciutats il·luminen es seu tros de sa nit,
a més quilowatts que hi dediquen, més s'ha d'aclarir,
una esfera de llum que difumina el cel de beix a blau marí,
de sobte ciutats desafien s'univers hostil.

De sobte ciutats il·luminen es seu tros de sa nit,
a més quilowatts que hi dediquen, més s'ha d'aclarir,
una esfera de llum que difumina el cel de beix a blau marí,
de sobte ciutats desafien s'univers hostil.

Estradas Que Não Vão a Lugar Nenhum

Estradas que não vão a lugar nenhum,
atravessam areia, países inteiros,
um hotel caindo aos pedaços, pintado de branco,
terraço com piscina e a água um pouco verde.

Um casal de maiô
nas espreguiçadeiras olha a imprensa,
e vê um carro passar:
Pra onde será que vai? Eu te digo.

De repente cidades iluminam seu pedaço da noite,
a mais quilowatts que dedicam, mais precisa clarear,
uma esfera de luz que difumina o céu de bege a azul marinho,
de repente cidades desafiam o universo hostil.

Estradas que não vão a lugar nenhum,
não saem em guias nem mapas também,
um caminhão quebrado, abandonado
na sarjeta, fossilizando.

Uma senhora vende limonada
a prostitutas suadas,
e vê um carro passar:
Pra onde será que vai? Eu te digo.

De repente cidades iluminam seu pedaço da noite,
a mais quilowatts que dedicam, mais precisa clarear,
uma esfera de luz que difumina o céu de bege a azul marinho,
de repente cidades desafiam o universo hostil.

De repente cidades iluminam seu pedaço da noite,
a mais quilowatts que dedicam, mais precisa clarear,
uma esfera de luz que difumina o céu de bege a azul marinho,
de repente cidades desafiam o universo hostil.

Composição: Joan Miquel Oliver