Nuair A Bhí Mise Óg
Nuair a bhí mise óg
Ó ba dheas is ba dóighiúil
A' scafaire stócaigh mé
'Súil' na mban óg
Bhínn á mealladh 's á bpógadh
Is shiúlainn a' rod leo
'S bhínn carthanach cóir leo
Gan mhairg gan bhrón
Bhíodh rosca gach bruinnil'
A' lasadh le loinnir
'S gach dealramh níos glinne
Le lúcháire romham
'S mo ghuthsa gur bhinne leo
'Chluinstin sa chruinniú
Ná'n píobaire 'seinm
Ó mhaidin go neoin
Och, och, ar a' lá sin
Murab é bhain a' bláth domh
'S é d'fhág mé mar 'tá mé
'Mo chréatúr gan dóigh
'S é chloígh mé 's é chráigh mé
Gur chaolaigh mo chnámha
'S d'fhág meath mar ar mo shláinte
Nach leigheastar go deo
'S iomaí bean álainn
Ó Chorcaigh go Málainn
A chaith seal ar láimh liom
Mo chreach is mo léan
'S mé 'g imeacht gan ábhar
Arís is á bhfágail
Go cloíte lag cráite
Faoi leatrom leo féin
Thit mallacht gach duine acu
'Bhfiormhullaigh 'n chinn orm
D'imigh mo bhláth
'S níor fhan ribe ar mo mhaol
Ach mo sheanbhlagad feannta
Le síon is le haimsir
'Mo chréatúr a' drandán
Fé bhuaireamh a' tsaoil
Ach anois iarraim pardún
Go léir ar na staidmhná
'Bhí cineálta cairdiúil liom
Lá breá den tsaol
Ná táthar a' rá liom
Gur damnaithe 'tá me
'S nach dual domh go brách fáil
Go Flaitheas na Naomh
Ach an n-aidimse 'Dhia
Go mb'fhearr liom go síoraí
'Bheith 'n Ifreann na bPian
I measc cairde mo chléibh
Ná bheith 'bhFlaithis in airde
'Measc túitní cráifeach'
Nach dtuigfeadh a' cás
A d'fhág mise faoi léan
Och, och, ar a' lá sin
Murab é bhain a' bláth domh
'S é d'fhág mé mar 'tá mé
'Mo chréatúr gan dóigh
'S é chloígh mé 's é chráigh mé
Gur chaolaigh mo chnámha
'S d'fhág meath mar ar mo shláinte
Nach leigheastar go deo
Quando Eu Era Jovem
Quando eu era jovem
Ah, era tão bonito e encantador
Eu me divertia com as garotas
Olhar das moças jovens
Eu estava sendo seduzido e beijado
E andava com elas
Era generoso e justo com elas
Sem tristeza, sem dor
Havia um brilho em cada esquina
Ardendo com alegria
E cada sorriso mais brilhante
Com felicidade diante de mim
E minha voz era mais doce para elas
Eu ouvia na reunião
O flautista tocando
Da manhã até o meio-dia
Oh, oh, naquele dia
Se não fosse por ter perdido a flor
E é assim que eu fiquei
Meu ser sem esperança
E é isso que me consumiu e me atormentou
Que estreitou meus ossos
E deixou a saúde em ruínas
Que nunca será restaurada
E muitas mulheres lindas
De Cork a Malin
Que passaram um tempo comigo
Meu sofrimento e minha dor
E eu indo sem nada
De novo e os deixando
Com o corpo fraco e desgastado
Sob seu próprio fardo
Caiu a maldição sobre todos eles
A cabeça pesada sobre mim
Minha flor se foi
E nada ficou na minha cabeça
Apenas meu velho lamento
Com o tempo e a estação
Meu ser se arrastando
Sob a tormenta da vida
Mas agora eu peço perdão
A todas as mulheres
Que foram gentis e amigáveis comigo
Um lindo dia da vida
Não me digam
Que estou amaldiçoado
E que não é meu destino
Chegar ao Paraíso dos Santos
Mas, oh Deus
Eu preferiria para sempre
Estar no Inferno das Dores
Entre amigos do meu peito
Do que estar no Céu
Entre anjos religiosos
Que não entenderiam a situação
Que me deixou sob dor
Oh, oh, naquele dia
Se não fosse por ter perdido a flor
E é assim que eu fiquei
Meu ser sem esperança
E é isso que me consumiu e me atormentou
Que estreitou meus ossos
E deixou a saúde em ruínas
Que nunca será restaurada