Nimensä alle
Oppinut en kuinka suljen
pois äänen jonka kuulen
silloin kun on täydellistä
ainakin otsikon mukaan
Siedätyshoidon lailla
niin kauan että tahto murtuu
Voi odottaa oikeampaa
tapahtuvan vielä ihmeen
Että sellaiset päivät kun
oven takaa ei löydykään ketään
Suljettu kuoro huutaa
kriittistä massaa
Meiltä on viety kaikki
silmiemme alta
Niin huomaamatta varkain
vaikka pyhiksi luultiin
Kuolleelle annettu on
kauneuden kasvot
Tarkoitus häivytetty
nimensä alle
Versio todellisuudesta
jollaista ei pitäisi olla
Kuitenkaan selvemmin ei
tätä silmille voi heittää
Kodista on tullut hauta
haamujen tuhkauurna
Kaikuvat naurusta
kuin sydän peilissä
Pidä kiinni ettet pelkää
vaistoihinkaan ei uskalla luottaa
Mahdollista irroittaa
jos sydän kestää
Meiltä on viety kaikki
silmiemme alta
Niin huomaamatta varkain
vaikka pyhiksi luultiin
Kuolleelle annettu on
kauneuden kasvot
Tarkoitus häivytetty
nimensä alle
Meiltä on viety kaikki
silmiemme alta
Niin huomaamatta varkain
vaikka pyhiksi luultiin
Kuolleelle annettu on
kauneuden kasvot
Tarkoitus häivytetty
nimensä alle
Sob o Seu Nome
Aprendi a como fechar
fora a voz que escuto
quando tudo está perfeito
pelo menos segundo o título
Como uma terapia de exposição
até que a vontade se quebre
Posso esperar que algo melhor
ainda aconteça como um milagre
Que dias como esses quando
não há ninguém atrás da porta
O coro fechado grita
uma massa crítica
Nos tiraram tudo
debaixo dos nossos olhos
Tão furtivamente
mesmo que pensássemos que era sagrado
Ao morto foi dado
o rosto da beleza
O propósito apagado
sob seu nome
Uma versão da realidade
que não deveria existir
No entanto, não dá pra
jogar isso na cara
A casa se tornou um túmulo
urna de cinzas de fantasmas
Ecoando risadas
como um coração no espelho
Segure firme pra não ter medo
nem nos instintos dá pra confiar
É possível se soltar
se o coração aguentar
Nos tiraram tudo
debaixo dos nossos olhos
Tão furtivamente
mesmo que pensássemos que era sagrado
Ao morto foi dado
o rosto da beleza
O propósito apagado
sob seu nome
Nos tiraram tudo
debaixo dos nossos olhos
Tão furtivamente
mesmo que pensássemos que era sagrado
Ao morto foi dado
o rosto da beleza
O propósito apagado
sob seu nome