Kuollakseen Elossa
Puristuksessa jokseenkin elävänä
Ei paljoo mitä odottaa
Astinlautoina ei montaa ehjää oksaa
Joissa elämä virtaa
Ei oo montaa, ne mahtuu yhteen kouraan
Joista varmasti tietää
Et ne näkee kun ne katsoo
Ja sen kaiken ymmärtää
Mitä tahdot?
Mitä siitä
Mikään ei kuitenkaan riitä?
Mitä teitkään sinä itse?
Muista se kun tuomitset
Kyydissä tuomiopäivän vaunussa
Yksin usvassa niin väärällä raiteella
Syöksykierteessä eikä oikaistuksi saa
Ennen kuin koskee maan pintaa
Paremmasta saatiin varmat merkit
Joihin päätettiin luottaa
Tähän johti, harhaan asti päästiin
Ja miten tästä voi jatkaa?
Älä katso, älä kuule
Pidä vaan kiinni sun huulet
Vähän arvaa, älä tiedä
Riittää kunhan sä siedät
Niin kuollakseen elossa
Enimmäkseen jo kuollut
Morrendo para Viver
Apertados, de alguma forma vivos
Não há muito o que esperar
Como tábuas de madeira, não há muitos galhos inteiros
Onde a vida flui
Não são muitos, cabem em uma mão
Dos quais se sabe com certeza
Que eles veem quando olham
E entendem tudo isso
O que você quer?
E daí
Nada nunca é suficiente?
O que você fez, afinal?
Lembre-se disso quando julgar
Na carona do carro do juízo final
Sozinho na névoa, tão fora dos trilhos
Em queda livre e não dá pra corrigir
Antes de tocar o chão
Recebemos sinais claros de algo melhor
Nos quais decidimos confiar
Isso levou a isso, chegamos até aqui
E como podemos seguir a partir daqui?
Não olhe, não ouça
Apenas segure seus lábios
Adivinhe um pouco, não saiba
Basta que você suporte
Assim, morrendo para viver
Já quase morto.