Quatre banderes
Tenia quatre banderes,
tres les vaig perdre en combat;
la bandera que fa quatre
l'he desada en un calaix.
No la trauré fins que bufi
ben fort el vent de llevant
i s'endugui aquest mal aire
que ens toca de respirar.
Tenia un jardí amb tres arbres
i un mal vent me'ls ha esfullat;
amb el jardí ple de fulles
no fa de bon caminar.
El mal vent encara bufa
jo no em canso d'esperar:
per cada fulla caiguda
als arbres hi neix un tany.
De dos amors que tenia,
l'un en terra, l'altre en mar,
el de terra l'empresonen,
l'altre viu exiliat.
Jo ni ploro pel de terra
ni em lamento pel de mar.
Plors, laments de què serveixen?
Gent que lluiti és el que cal.
Tinc una llengua tan viva
com les més vives que hi ha.
Si quan parlo s'esparveren
jo que sí, em poso a cantar,
canto i canto i cantaria
si pogués més fort i clar.
Quan les cançons siguin pedres
vinga fones i al combat.
Amors, arbres i banderes
són mots de bon recordar,
qui n'aprèn la cantarella
mai més no l'oblidarà.
Si de cas no l'heu apresa
no us canseu de preguntar,
que si els mots són com la pluja
la terra som tots plegats.
Quatro bandeiras
Eu tinha quatro bandeiras,
tres eu perdi em combate;
a bandeira que faz quatro
eu guardei em uma gaveta.
Não a tirarei até que sopre
bem forte o vento leste
e leve esse ar ruim
que temos que respirar.
Eu tinha um jardim com três árvores
e um vento ruim as despedaçou;
com o jardim cheio de folhas
não dá pra andar tranquilo.
O vento ruim ainda sopra
eu não me canso de esperar:
para cada folha caída
nas árvores nasce um broto.
De dois amores que eu tinha,
one em terra, o outro no mar,
o da terra está preso,
o outro vive exilado.
Eu não choro pelo da terra
e não me lamento pelo do mar.
Choros, lamentos, pra que servem?
Gente que lute é o que importa.
Tenho uma língua tão viva
quanto as mais vivas que existem.
Se quando falo eles se espantam
eu que sim, começo a cantar,
canto e canto e cantaria
se pudesse mais forte e claro.
Quando as canções forem pedras
venham fundas e ao combate.
Amores, árvores e bandeiras
são palavras que vale a pena lembrar,
quem aprende a cantoria
nunca mais vai esquecer.
Se por acaso você não aprendeu
não se canse de perguntar,
que se as palavras são como a chuva
a terra somos todos nós.