Als wij marcheren
Als over 't wijde land de zonne brandt: soldaat, marcheer !
Keer in gedachten weer naar 't verre heimatland.
Daar zijn de luchten blauw, de mensen trouw, en wachten weer
de vrienden van weleer, de eigen thuis.
Als wij marcheren recht naar de zon, knettert geweren, dreun dan kanon.
Eens komt het keren, geen zonnebrand kan ons nog deren in 't heimatland.
Als aan het avondeind de zon verdwijnt, en heimwee daalt,
een verre sterre straalt in 't stille heimatland.
Zie ik de zonnedag, een zonnelach van 't wederzien.
Soldaat, marcheer en dien, eens wacht de thuis.
Als wij marcheren recht naar de zon, knettert geweren, dreun dan kanon.
Eens komt het keren, geen zonnebrand kan ons nog deren in 't heimatland.
Quando Marchamos
Quando o sol brilha sobre a vasta terra: soldado, marche!
Volte em pensamento para a distante terra natal.
Lá o céu é azul, as pessoas são fiéis, e esperam novamente
os amigos de outrora, o lar querido.
Quando marchamos em direção ao sol, os tiros estouram, o canhão retumba.
Um dia vai chegar, nenhum sol pode nos incomodar na terra natal.
Quando ao final da tarde o sol se põe, e a saudade vem,
uma estrela distante brilha na calma terra natal.
Vejo o dia ensolarado, um sorriso do reencontro.
Soldado, marche e sirva, um dia o lar espera.
Quando marchamos em direção ao sol, os tiros estouram, o canhão retumba.
Um dia vai chegar, nenhum sol pode nos incomodar na terra natal.