395px

Camponeses, cidadãos e forasteiros

Armand

Boeren, burgers en buitenlui

De weg naar eenzaamheid is
niet meer wat hij is geweest.
De borden zijn onduidelijk
en 'n ongeluk wordt gevreesd.
Verzopen net als iedereen,
die 't niet begrijpt,
Waartoe toch eigenlijk mensdom dient,
mijn gedachten zijn gerijpt.

Tot hoogten, die Shakespeare niet kent,
waarbij Edgar Poe 'n broekkie blijkt.
Laat ze maar komen met hun kennis en hun kwats,
die niet verder reikt.
Dan weet ik veel, 't zal wel zo moeten,
te vreten hebben, dat is genoeg.
Maar dat was niet de echte reden,
nee, dat was niet waarom ik vroeg.

Als alles donker en somber is,
vraag ik dikwijls naar het waarom.
Waarom moet iedereen hetzelfde zijn,
waarom is ledigheid zo dom?
Er is geen sterveling hier op aard',
die hierop 't antwoord weet.
Toch hoop ik noggus te ontdekken,
waarom ik eigenlijk eet.

En nu is de lucht verteerd en vuil
en ze hoesten zich een bult.
Maar niemand, die er iets tegen doet,
want hun hoofden zijn van zult.
En vrede is ook zoiets moois,
alleen weet ik niet wat het betekent.
Want wat er ook gebeuren mag,
op totale vrede zijn we niet berekend.

Er is veel te veel geschreven
en er is ook veel te veel gezegd,
Over hoe het dan nou juist niet moet,
dat zit ze dwars en terecht.
Toch is er ook nog zoiets als geweten
en als je daarnaar handelt,
Dan geloof ik, dat je toch wel voor jezelf weet,
dat je de goeie weg bewandelt.

Misschien komt er een op zekere dag
'n sprookje daaromtrent vertellen.
En dat dan accuut iedereen het in
'n ander daglicht zal gaan stellen.
Ik hoop voor iedereen, serieus,
dat ie eens geluk zal vinden.
Dat ie zich laat bedonderen door een vrouw
en zich ongewild zal binden.

Mij hadden ze ook te pakken,
maar ik heb me laten gaan.
En toen ik eenmaal 'n heel eind was,
toen ging de idee compleet naar de maan.
En nu zwalk ik en men praat erover,
van 't ene stuk naar 't ander.
Ik hoop, dat er toch noggus iemand komt,
die zorgt, dat ik verander.

Ja, eens zal er wel iemand komen,
die mij de baas zal kunnen.
En die ik in mijn eigenlijke ik
en mijn ideeen 'n blik zal gunnen.
Ik weet niet of dat wel zo goed zal zijn,
maar toch geloof ik wel,
Dat je niet helemaal alleen kunt zijn,
want komplete eenzaamheid, dat is 'n hel.

Gelukkig zijn,
dat is niet alleen je opofferen voor 'n ander.
Jezelf zien als een onderdeel
en 'n stuk van het begrip elkander.
't Is misschien wat moeilijk,
maar toch weet ik, dat 't gaat.
Je moet jezelf vinden,
alleen maar om jezelf
en niet zoals 't in de boeken staat.

En dan gillen ze over provoceren,
maar dat doen we allemaal.
Iedereen, die trekt z'n bek wellus open,
of ie nu langharig is of kaal.
Er is echt maar een heel klein verschil,
alleen men zegt 't in bedekte termen
Als men eenmaal boven de dertig komt,
want 't staat niet, dat ze dan nog zwermen.

Je prestige tegenover je kinderen en zo,
dat mag je niet laten varen.
Alleen in intieme vriendenkring
hoef je je gal echt niet te sparen.
En wat daar loskomt,
dat doet je voor eens en voor altijd bedenken:
Ze zijn niet zo kwaad,
ze zijn alleen bang hun meerderen te krenken.

Iedereen, die gaat immers voor de bijl,
de ene vroeger en de andere wat later.
Maar 't is de manier waarop,
met geheven hoofd of met je broek vol water.
Glory Hallelujah voor allemaal,
want de welvaartstaat wordt slechter.
De mensen, die worden wit om de neus
en de band onderling wordt hechter.

En zo boeren, burgers en buitenlui,
heb ik geschetst, wat u niet ziet,
Of niet wilt zien, maar dan is 't te laat,
want beter uitleggen kan ik 't niet.
We leven alleen maar om te leven
en niet in 'n maatschappij,
Die verzuipt in z'n gemaakte eigen kennis,
als u 'm voelt, wees dan maar blij.

Camponeses, cidadãos e forasteiros

O caminho para a solidão é
não é mais o que já foi.
As placas estão confusas
e um acidente é temido.
Afogados como todo mundo,
que não entende,
Pra que serve a humanidade,
meus pensamentos estão amadurecidos.

Até alturas que Shakespeare não conhece,
donde Edgar Poe se revela um fraco.
Deixa eles virem com seu conhecimento e suas bobagens,
que não vão além.
Então eu sei muito, deve ser assim,
ter comida, isso é o suficiente.
Mas essa não era a verdadeira razão,
não, não era por isso que eu perguntei.

Quando tudo está escuro e sombrio,
eu pergunto muitas vezes o porquê.
Por que todo mundo tem que ser igual,
por que a ociosidade é tão burra?
Não há mortal aqui na Terra,
que saiba a resposta.
Ainda assim, espero descobrir,
por que eu como, na verdade.

E agora o céu está consumido e sujo
e eles estão tossindo pra caramba.
Mas ninguém faz nada a respeito,
pois suas cabeças estão cheias de besteira.
E paz é algo tão bonito,
só que não sei o que significa.
Pois o que quer que aconteça,
não estamos preparados para a paz total.

Foi escrito demais
e também foi dito demais,
sobre como não deve ser,
isso os incomoda, e com razão.
Ainda assim, existe algo chamado consciência
e se você agir de acordo,
Então eu acredito que você sabe,
que está trilhando o caminho certo.

Talvez um dia alguém venha
e conte um conto sobre isso.
E que então, de repente, todos verão
das coisas de uma nova maneira.
Eu espero, de verdade,
que todos encontrem a felicidade.
Que se deixem enganar por uma mulher
e se prendam involuntariamente.

Eu também fui pego,
mas eu me deixei levar.
E quando eu já estava bem longe,
a ideia foi completamente pro espaço.
E agora eu vacilo e falam sobre isso,
do um lado pro outro.
Eu espero que ainda venha alguém,
que faça eu mudar.

Sim, um dia alguém vai chegar,
que poderá me comandar.
E que eu darei a ele um olhar
do meu verdadeiro eu e das minhas ideias.
Não sei se isso será bom,
mas ainda assim eu acredito,
que você não pode estar completamente sozinho,
pois a solidão total é um inferno.

Ser feliz,
não é só se sacrificar por outro.
Ver a si mesmo como parte
e um pedaço do entendimento mútuo.
É talvez um pouco difícil,
mas eu sei que vai dar certo.
Você precisa se encontrar,
só por você mesmo
e não como está nos livros.

E então eles gritam sobre provocar,
mas todos nós fazemos isso.
Todo mundo abre a boca,
seja ele cabeludo ou careca.
Na verdade, há uma diferença muito pequena,
só que se diz em termos velados
Quando alguém passa dos trinta,
pois não é legal que ainda estejam aglomerando.

Seu prestígio diante de seus filhos e tal,
você não pode deixar de lado.
Só em um círculo íntimo de amigos
e você não precisa guardar seu veneno.
E o que vem disso,
te faz pensar de uma vez por todas:
Eles não são tão maus,
esão só medrosos de ofender os superiores.

Todo mundo, afinal, vai pro saco,
umo mais cedo e outro mais tarde.
Mas é a maneira como isso acontece,
com a cabeça erguida ou com a calça molhada.
Glória Aleluia pra todos,
pois o estado de bem-estar está piorando.
As pessoas estão ficando pálidas
E os laços entre elas estão se estreitando.

E assim camponeses, cidadãos e forasteiros,
eu descrevi o que você não vê,
ou não quer ver, mas então é tarde,
pois não posso explicar melhor.
Vivemos só pra viver
e não em uma sociedade,
que se afoga em seu próprio conhecimento fabricado,
se você sentir isso, então fique feliz.

Composição: