Jan (de muziekleraar)
Toen ik vier was
Kreeg ik een mondharmonica
En ik smeet 'm ook meteen zover ie vliegen kon
Ik dacht er "Appeltjes van Oranje" uit te krijgen
Maar op mijn tiende zat ik achter een accordeon
Ik moest boeken met notebalken doorwerken
Kleine zwarte puntjes dansend voor je neus
Wat heb ik zwaar op dat abracadaba zitten zweten
Slavenarbeid voor zo'n leeftijd: scandaleus
Jan je hebt me leren spelen
Wat heb ik je daarom vaak vervloekt
Jan, m'n woensdagmiddag naar de kloten
Al m'n vrije uurtjes afgesnoept
Door de jaren zat dat aangewen me achterna
Als ik de planken niet op kon dan werd ik stapelwiert
Dan verdronk alles in een waas
Ging de zin ervan teloor
Greep ik naar het linkse spul dat een mens ontsiert
Dag en nacht onderweg voor een uurtje spelen
Wachten, kou, slecht voer en honger dat werd mijn deel
Jij ziet de spots en de glamour
Ik zie de kratjes onder de planken
Je moet er echt van houen
En anders is het niet veel
Jan (o professor de música)
Quando eu tinha quatro anos
Ganhei uma gaita de boca
E já joguei ela o mais longe que consegui
Achei que ia tirar "Frutas da Laranja"
Mas aos dez anos eu estava atrás de um acordeão
Tinha que trabalhar em livros com pautas
Pequenos pontos pretos dançando na sua frente
Como eu suei pra caramba nesse abracadabra
Trabalho escravo pra essa idade: escandaloso
Jan, você me ensinou a tocar
Por isso eu te xinguei tanto
Jan, minha quarta-feira à tarde foi pro espaço
Você roubou todas as minhas horas livres
Com o passar dos anos, isso me seguiu
Se eu não subisse no palco, eu ficava pirado
Então tudo se perdia em uma névoa
O sentido ia embora
Eu pegava as coisas erradas que enfeiam a gente
Dia e noite na estrada pra tocar uma horinha
Esperar, frio, comida ruim e fome, isso virou meu destino
Você vê os holofotes e o glamour
Eu vejo as caixas de cerveja debaixo do palco
Você realmente precisa amar isso
Senão não vale muito