Mijlpaal (het werkmanslied)
Er was een tijd die men noemde: "Voor de oorlog"
Want het was een mijlpaal in de geschiedenis
Als er weer eens een volk werd uitgemoord
En in die tijd werkten de mensen zeventiguren
En de snipperdag bestond alleen maar voor de stijfgesteven boord
En nu is er een tijd, die men nog steeds noemt: "Na de oorlog"
Want het is een mijlpaal in de geschiedenis als er weer eens een volk wordt uitgemoord
En in deze tijd werken de mensen zeventig uren
En de snipperdag wordt met zwarte klussen de grond ingeboord
Maar de mens van na de oorlog heeft 'n machine voor de afwas
En voor het mixen, en voor het naaien plus een bende stereoapparaten
En die hoop blik en plastic bij elkaar maakt zoveel herrie
Dat ie zichzelf nog slechter dan in de fabriek kan horen praten
De mens van na de oorleeg heeft 't makkelijk gekregen
Door die automatisering is zijn werkweek nog maar een kleine twintig uur
En daarvoor heeft ie moeten staken, wat moeten laten
Maar de vrije tijd is toch wel 't belangrijkst op den duur
Je, was 't maar waar dat de werker zo slim was
Want hij staakt nog steeds voor stuivers en dubbeltjes
z'n vrije tijd interesseert 'm niet
Hij verveelt zich immers keikapot in de vakantie
Hij is dolblij als ie na drie weken de fabriekspoort weer ziet
Nee, laat 'm asjeblieft met rus, die brave werker
Hij heeft z'n halve haan patat op zaterdag
dus waarom zou ie moeten klagen
Hij is zijn leven verzekerd tegen 't leven
Altijd volop haan voor zijn kroost
Zelfs als ze hem ten grave dragen
Marco (a canção do trabalhador)
Houve uma época que chamavam: "Antes da guerra"
Pois foi um marco na história
Quando mais uma vez um povo foi exterminado
E naquela época as pessoas trabalhavam setenta horas
E o dia de folga só existia para o colarinho duro
E agora há uma época, que ainda chamam: "Depois da guerra"
Pois é um marco na história quando mais uma vez um povo é exterminado
E neste tempo as pessoas trabalham setenta horas
E o dia de folga é enterrado com trabalhos pesados
Mas o homem do pós-guerra tem uma máquina para lavar louça
E para misturar, e para costurar, além de um monte de aparelhos de som
E essa pilha de latas e plásticos juntos faz tanto barulho
Que ele mal consegue ouvir a si mesmo falando, pior que na fábrica
O homem do pós-guerra teve a vida facilitada
Com a automação, sua semana de trabalho agora é só vinte horas
E para isso ele teve que fazer greve, abrir mão de coisas
Mas o tempo livre é, no fim das contas, o mais importante
Ah, se fosse verdade que o trabalhador fosse tão esperto
Pois ele ainda faz greve por trocados e centavos
Seu tempo livre não lhe interessa
Ele se entedia pra caramba nas férias
Fica todo feliz quando, após três semanas, vê o portão da fábrica de novo
Não, por favor, deixe-o em paz, esse trabalhador bonzinho
Ele tem sua porção de batata frita no sábado
Então por que ele deveria reclamar?
Ele tem sua vida garantida contra a vida
Sempre cheio de frango para sua prole
Mesmo quando o levam para o túmulo