Thuiskomen
Ik zie wat je nu bent
En wie je misschien zou kunnen worden
Als de ogen van je kinderdroom weer opengaan
En daar is de maan
En de inktzwarte kosmos
En de nietige mens voelt de tranen wellen
Hij kan de sterrennevels verstaan
Oh mens wat hou ik van je
Je bent tot zoveel meer in staat
dan je nu kunt geloven
Al het goede stijgt naar boven
je voelt 't langzaam over je komen
Laat je nu maar gaan
Op de wind en stel geen vragen meer
Want als de vragen sterven ben je pas thuis
En thuiskomen doe je toch telkens weer
Met de stilte als enig geruis
om je heen
Ben je al eens zover weggegaan
dat je je hart kon horen bonken
Op de regelmaat van de adem die het leven geeft
Besefte je toen ook dat het
in een vloek en een zucht voorbij is
Want tussen hoop en herinnering bloeit het geluk
Jij bent het, die nu leeft
Oh mens wat hou ik van je
Je bent tot zoveel meer in staat
dan je nu kunt geloven
Al het goede stijgt naar boven
je voelt 't langzaam over je komen
Laat je nu maar gaan
Op de wind en stel geen vragen meer
Want als de vragen sterven ben je pas thuis
En thuiskomen doe je toch telkens weer
Met de stilte als enig geruis
om je heen
Luister je nog steeds mijn vriend
Dringt het tot jou door, vriendinnetje
Dat we een paradijs bewonen
dat zijn weerga in lichtjaren niet kent
Op het moment dat jij en ik
het zullen mogen begrijpen
En omdat ik 's 'n glimp heb opgevangen
Zeg ik je nu met klem
Oh mens wat hou ik van je
Je bent tot zoveel meer in staat
dan je nu kunt geloven
Al het goede stijgt naar boven
je voelt 't langzaam over je komen
Laat je nu maar gaan
Op de wind en stel geen vragen meer
Want als de vragen sterven ben je pas thuis
En thuiskomen doe je toch telkens weer
Met de stilte als enig geruis
om je heen
Voltando para Casa
Eu vejo o que você é agora
E quem você talvez poderia se tornar
Quando os olhos do seu sonho infantil se abrirem de novo
E lá está a lua
E o cosmos negro como tinta
E o insignificante ser humano sente as lágrimas brotarem
Ele consegue entender as nebulosas
Oh ser humano, como eu amo você
Você é capaz de muito mais
do que consegue acreditar agora
Todo o bem sobe para cima
Você sente isso chegando devagar
Deixe-se levar
Pelo vento e não faça mais perguntas
Pois quando as perguntas morrem, você finalmente está em casa
E voltar para casa você faz sempre de novo
Com o silêncio como único ruído
ao seu redor
Você já foi tão longe
que conseguiu ouvir seu coração batendo
Na regularidade da respiração que dá vida
Você percebeu então que é
num piscar de olhos que tudo passa
Pois entre esperança e lembrança, a felicidade floresce
Você é quem vive agora
Oh ser humano, como eu amo você
Você é capaz de muito mais
do que consegue acreditar agora
Todo o bem sobe para cima
Você sente isso chegando devagar
Deixe-se levar
Pelo vento e não faça mais perguntas
Pois quando as perguntas morrem, você finalmente está em casa
E voltar para casa você faz sempre de novo
Com o silêncio como único ruído
ao seu redor
Você ainda está me ouvindo, meu amigo?
Isso chega até você, minha amiga?
Que habitamos um paraíso
que não tem comparação em anos-luz
No momento em que você e eu
pudermos entender isso
E porque eu peguei um vislumbre
Eu te digo agora com firmeza
Oh ser humano, como eu amo você
Você é capaz de muito mais
do que consegue acreditar agora
Todo o bem sobe para cima
Você sente isso chegando devagar
Deixe-se levar
Pelo vento e não faça mais perguntas
Pois quando as perguntas morrem, você finalmente está em casa
E voltar para casa você faz sempre de novo
Com o silêncio como único ruído
ao seu redor