Vierdaagse stad
Holy shit, weer zo'n brief in de bus
Nou wil zij de kids op haar naam
Waarom protesteren tegen wat bekonkeld is
No use, dat voel ik op mijn klompen aan
Wat kranteartikelen, wat wilde verhalen
En ik ben gedoodverfd in no time
Het leven dat laat je soms stevig balen
Maar ik voel niks, laat ik iedereen in de waan
Dank ik dan
En dan komt Vincent mij vertellen
In de koffieshop van Toon
Dat ie z'n zoon naar mij genoemd heeft
En da's toch buitengewoon
En met de tranen in de ogen
Loop ik naar de vierdaagsestad
En ik voel me zielsgelukkig
Al wordt me alles afgejat
En Gerrie, die ze moeder noemen
Loopt 'n eindje met me op
Want ze heeft 't wel begrepen
Van zoiets ga ik uit mijn kop
Arm in arm met Mama Stuf
Loop ik door de Vlaamse Gas
Een sttenworp van de plaats
Waar ik Peter Tosch mijn Hasjiesman gaf
Kind noch kraai op deze wereld
Maar mijn vrienden zijn mijn fans
Mijn muzikale medestanders
De verlichte splinternieuwe mens
'K hang uit het raampje van de Hondekop naar Den Bosch
En in Rosmalen steken ze vuurwerk af
Met m'n haren in de wind
Pik ik zonder dollen
Kleurige parasollen mee in draf
En de smerige kruitdamp die vult mijn luxe hokkie
Maar daar veeg ik dus een volle chillum aan
Want het is toch geen toeval
Dat dat verrekte vuurwerk
Nu juist de lucht in moet gaan
Denk ik dan
Cidade Quatro Dias
Caraca, mais uma carta na caixa
Agora ela quer que as crianças fiquem com o nome dela
Pra que protestar contra o que já foi combinado?
Não adianta, eu sinto isso na pele
Uns artigos de jornal, umas histórias malucas
E eu já tô marcado em um instante
A vida às vezes te deixa bem pra baixo
Mas eu não sinto nada, deixo todo mundo na ilusão
Agradeço então
E aí vem o Vincent me contar
Na cafeteria do Toon
Que ele deu o nome do filho dele pra mim
E isso é realmente incrível
E com lágrimas nos olhos
Vou pra cidade dos quatro dias
E me sinto super feliz
Mesmo que tudo esteja sendo tirado de mim
E a Gerrie, que chamam de mãe
Caminha um pedaço comigo
Porque ela entendeu bem
Com uma coisa dessas eu fico doido
De braço dado com a Mama Stuf
Vou pela Gas flamenga
A um passo do lugar
Onde eu dei meu Hasjiesman pro Peter Tosch
Nem criança nem corvo nesse mundo
Mas meus amigos são meus fãs
Meus companheiros musicais
A nova pessoa iluminada
Eu me inclino pela janela do Hondekop pra Den Bosch
E em Rosmalen eles soltam fogos
Com o vento no cabelo
Sem brincadeira
Pego uns guarda-sóis coloridos na corrida
E a fumaça de pólvora suja enche meu luxuoso cubículo
Mas eu dou uma tragada na chillum cheia
Porque não é por acaso
Que esses fogos malditos
Precisam subir agora
Penso eu então