Zoethoudertjes
Hilversum drie is je enige vertier
De grapjes van de deejays zijn je platvloerse plezier
En het tempo doet je werken als een ezel
Want er wordt voor gezorgd dat het pijlsnel overkomt
Je wordt zo bang als een schichtige wezel
En zelfs protesteren durf je niet eens meer met je mond
Ze hebben zoethoudertjes voor je gebouwd
Om je aandacht van het leven af te leiden
Om je te schikken in de sleur die je vertrouwt
Geleerd te denken dat de mens zonder geld moet lijden
Want wij simpele zielen kunnen toch niet vatten
Waarom de maatschappij nu eenmaal draait zoals ze draait
Dat hebben de hoge heren allemaal voor ons geregeld
En zolang je ze gelooft wordt je als maar meer genaaid
De Nederlander heeft nog nooit begrepen
Dat ie zelf ook eens iets zou moeten doen
Hij is wel zo belachelijk lui voor zijn eigen bestwil
Dat leerde ie van vader die zich de halsband om liet doen
Maar het is niet onfatsoenlijk om te stelen
Van degene die zoveel heeft dat ie er een dorp van kan onderhouden
En toch zelf maar een boterham tegelijk kan eten
De politie beschermt hen nog steeds totdat ook zij het niet meer vertrouwen
En ik vind dat het nog vrij lang duurt
Voordat iedereen erachter is gekomen
Dat een vrij volk medeplichtig is
Aan elke beslissing die er wordt genomen
De verantwoordelijkheid voor de eigen daden
Is omringd met het achterlijk bijgeloof
Dat de loonslavendrijvers alles regelen
En zo vergroten zij dagelijks de mensenkloof
Het heeft geen nut lid te zijn van een vakbond
Als je je baas niet durft te laten zitten in zijn drukste tijd
Want de leiders lachen om al die vakbondsleden
Als ze maar lid zijn raak je ze als arbeidskracht nooit meer kwijt
Want door de bond moet hij ze een paar centen meer betalen
Maar het maakt niet uit of hij 85 of 90 procent verdient
Nee, hij gunt de werker zijn extra vijf procent wel
Die heeft hij na al die onmondige jaren wel verdiend
De meeste bazen steken nooit een poot uit
Het zijn de arbeiders die een bedrijf opbouwen
En toch zijn dat altijd de laagstbetaalden
Zowel de arbeidersmannen als de -vrouwen
En zij knikken heel gedwee tegen hun superieuren
Bij wie ze zich minder voelen door hun mindere poen
En elke onrechtvaardigheid die wordt behoedzaam weggeslikt
Ze zouden het wel anders bekijken mochten ze het nog eens overdoen
De arbeider is diep ongelukkig
Hij ziet zijn krachten uitgebuit en slechts beoordeeld naar productie
Hij heeft niets meer te zeggen en wordt nukkig
Omdat hij zich achtergesteld voelt en toch is het maar een fictie
Want als hij net na de oorlog niet gedacht had
Hoe meer spulletjes om me heen hoe beter ik het krijg
Dan had hij zijn kracht en tijd nooit verkocht had aan de slavendrijver
Die hem nu verwijt dat ie brutaler is dan in de crisistijd
Men heeft de winstmakers uit hartstocht geholpen
Terwijl men dacht dat men de eigen zakken spekte
Dat ze zo verwaand en hooghartig zijn geworden
Dat ze geen traan zouden plinken als vandaag iedereen verrekte
Want de keiharde businessmentaliteit
Staat zo verschrikkelijk dicht bij de bemoeizuchtig grote staten
Die uit naam van een woord de volkeren knechten
En de mensen misbruiken als onmondige apparaten
Want de zakenman bezit geen enkel recht
Om zijn medemens wat dan ook te bevelen
En daarom koopt ie zijn prooi om met geld
Dat ie van de vroegere doodwerkers heeft kunnen stelen
En het spel van meerderen en minderen
Wordt verduiveld serieus gespeeld
De mens in de dienende functie
Is een walgelijk mensenbeeld
Maar zolang men nog roept mea culpa
Zit men tot aan de nek in de smurrie
Met het hoofd naar de tegels gebogen
Wat zijn we slecht, zwak en in a hurry
Dus richt je op
Wees trots op het leven
En durf ook eens wat te riskeren
Ook al hebben ze je thuis leren beven
Van het leven alleen zul je leren
Dus richt je op
Wees trots op het leven
En durf ook eens wat te riskeren
Ook al hebben ze je thuis leren beven
Van het leven alleen zul je leren
Dus richt je op
Distratores
Hilversum três é sua única diversão
As piadas dos DJs são seu prazer rasteiro
E o ritmo te faz trabalhar como um burro
Pois garantem que tudo chegue rapidinho
Você fica tão assustado quanto uma doninha
E nem se atreve a protestar, nem abrir a boca
Eles construíram distrações pra você
Pra desviar sua atenção da vida
Pra te fazer se conformar com a rotina que você confia
Aprendeu a pensar que o homem sem grana deve sofrer
Porque nós, almas simples, não conseguimos entender
Por que a sociedade gira do jeito que gira
Os poderosos cuidaram de tudo pra nós
E enquanto você acreditar, mais você vai se ferrar
O holandês nunca entendeu
Que ele também deveria fazer algo
Ele é tão ridiculamente preguiçoso para seu próprio bem
Aprendeu isso com o pai que se deixou colocar a coleira
Mas não é desonroso roubar
De quem tem tanto que pode sustentar uma vila
E ainda assim só consegue comer um pão de cada vez
A polícia ainda os protege até que eles também não confiem mais
E eu acho que ainda vai demorar
Até que todo mundo perceba
Que um povo livre é cúmplice
De cada decisão que é tomada
A responsabilidade por suas próprias ações
É cercada por uma crença estúpida
De que os exploradores de mão de obra cuidam de tudo
E assim eles aumentam diariamente a distância entre as pessoas
Não adianta ser membro de um sindicato
Se você não tem coragem de deixar seu chefe na pior hora
Porque os líderes riem de todos os sindicalizados
Se você for membro, nunca mais vai se livrar deles como força de trabalho
Porque pelo sindicato ele tem que pagar alguns centavos a mais
Mas não importa se ele ganha 85 ou 90 por cento
Não, ele até dá ao trabalhador seu extra cinco por cento
Que ele merece depois de todos esses anos de submissão
A maioria dos chefes nunca levanta um dedo
São os trabalhadores que constroem uma empresa
E ainda assim são sempre os mais mal pagos
Tanto os homens quanto as mulheres trabalhadores
E eles acenam submissos para seus superiores
Com quem se sentem inferiores por causa da grana
E toda injustiça é cuidadosamente engolida
Eles veriam tudo diferente se pudessem recomeçar
O trabalhador está profundamente infeliz
Ele vê suas forças sendo exploradas e só é avaliado pela produção
Ele não tem mais voz e fica emburrado
Porque se sente desprezado e ainda assim é só uma ficção
Porque se logo após a guerra ele não tivesse pensado
Quanto mais coisas ao meu redor, melhor eu fico
Ele nunca teria vendido sua força e tempo ao explorador
Que agora o acusa de ser mais ousado do que na crise
A ganância ajudou os que lucram
Enquanto pensavam que estavam enchendo seus próprios bolsos
Que eles se tornaram tão arrogantes e presunçosos
Que não derramariam uma lágrima se hoje todo mundo morresse
Porque a mentalidade de negócios implacável
Está tão incrivelmente próxima dos estados intrometidos
Que em nome de uma palavra escravizam os povos
E abusam das pessoas como máquinas sem voz
Porque o empresário não tem nenhum direito
De ordenar nada a seu semelhante
E por isso ele compra sua presa com dinheiro
Que ele conseguiu roubar dos antigos trabalhadores mortos
E o jogo de superiores e inferiores
É jogado de forma diabólica e séria
O ser humano na função servil
É uma imagem repugnante da humanidade
Mas enquanto ainda gritam mea culpa
Estão até o pescoço na lama
Com a cabeça baixa para os ladrilhos
Quão ruins, fracos e apressados somos
Então se levante
Tenha orgulho da vida
E ouse arriscar algo
Mesmo que tenham te ensinado a tremer em casa
Só da vida você vai aprender
Então se levante
Tenha orgulho da vida
E ouse arriscar algo
Mesmo que tenham te ensinado a tremer em casa
Só da vida você vai aprender
Então se levante