W Kamień Zaklęci
Tam na skraju świata dziwy,
tam na skraju świata cuda
Byli tacy co wierzyli,
że tam dojdą, że się uda
Ledwo przeszli kilka kroków,
i za siebie obejrzeli,
A jak stali w jednej chwili,
w martwe głazy skamienieli
Stoją tak już od lat,
pogrzebani w pamięci
Myśli mają kamienne
i sny kamienne mają
I nie wie nikt, jak dugo
we śnie kamiennym trwają
Prędko, prędko baśń się baje,
nie tak prędko koń wyskoczy
Kto zdobędzie wodę życia,
kto kamieniom pryśnie w oczy
Kto im wodą pryśnie w oczy,
kto ich w ludzi pozamienia
Kto ich wreszcie oduroczy,
kto ich zbudzi z odrętwienia
Na Pedra Encantada
Lá na beira do mundo, maravilhas,
lá na beira do mundo, coisas incríveis.
Havia quem acreditasse,
que lá chegariam, que conseguiriam.
Mal deram alguns passos,
e olharam pra trás,
E quando pararam por um instante,
se transformaram em pedras mortas.
Estão assim há anos,
sepultados na memória.
Pensam que têm pedras
e sonhos de pedra têm.
E ninguém sabe por quanto tempo
na neblina de pedra permanecem.
Rápido, rápido, tenham medo das histórias,
não tão rápido, o coelho vai pular.
Quem vai conseguir a água da vida,
quem vai jogar água nos olhos das pedras?
Quem vai jogar água nos olhos deles,
quem os transformará em humanos?
Quem finalmente os encantará,
quem os despertará do torpor?
Composição: M. Dutkiewicz