Ljóð Í Sand
Við stóra strönd horfir yfir
og hugsar of langt, of mikið.
Og tíminn líður þá breytist svo margt
sem aldrei neinn hafði fyrir séð
Næstu nótt förum heim
tökum ekki eftir þeim
þungu skýjum sem herja á.
Sjórinn gengur á land
skrifa í svartan sand
ljóðin þín og leyndarmálin mín
Því fleiri stundir sem líða
hún finnur nú til, of mikið.
Og réttir hönd sína segir svo margt,
grætur en fær aldrei svar
Næstu nótt fer ég heim
varla tek eftir þeim
þungu skýjum sem herja á.
Sjórinn gengur á land
skrifa í svartan sand
ljóðin þín og leyndarmálin mín
vikingur
Poesia na areia
Na costa alto olhando por cima
e pensar muito, muito.
E o tempo passa ele vai mudar muito
que nunca tinha visto ninguém
Na noite seguinte, ir para casa
dominado pelo
nuvens pesadas da luta.
O mar é a terra
escrever na areia preta
Seus poemas e os meus segredos
Os mais horas que passam
Ela encontra agora, também.
E dá a mão diz muito,
gritos, mas nunca obter uma resposta
Na noite seguinte, eu vou para casa
dificilmente notado a
nuvens pesadas da luta.
O mar é a terra
escrever na areia preta
Seus poemas e os meus segredos
Sheffield