Prosba
Ko³ysz mnie dŸwiêkiem, który koi ból
Brzmieniem lekkim, jak ob³ok p³yn¹cy
Po niebie wœród gwiazd jasnych,
Co swoim blaskiem ogarn¹ trwogê
Czujê j¹ !
Zostawia œlad w glinie, która moim cia³em
- Choæ twarda jest krucha jak szk³o
Czujê j¹ !
Zabiera gdzieœ tchnienie, odcina tlen
Pomó¿ mi poj¹æ pustkê
Wewn¹trz g³azów o kszta³tach rozmytych
Czas to sprawi³, ¿e moje oczy spowi³ ch³ód
Ju¿ nie widzê barw
On otch³ani¹ jest tysi¹ca snów
On sprawia, ¿e p³aczê
Czujê go !
Znów daje mi znak
Oração
Me embala com um som que alivia a dor
Com um tom leve, como uma nuvem flutuando
Pelo céu entre estrelas brilhantes,
Que com seu brilho afastam o medo
Eu sinto isso!
Deixa uma marca na argila que é meu corpo
- Embora dura, é frágil como vidro
Eu sinto isso!
Leva embora a respiração, corta o oxigênio
Me ajuda a enfrentar o vazio
Dentro de rochas com formas distorcidas
O tempo fez com que meus olhos fossem cobertos pelo frio
Já não vejo cores
Ele é o abismo de mil sonhos
Ele me faz chorar
Eu sinto ele!
Novamente me dá um sinal