Nẹgò Àgbà Jìyà
Nínú inú ọkọ ẹrú ń rú òórùn ibàjẹ
Iyọ àti àrùn ń Jó lójú àwọn kékeré
Ó ṣì jẹ ọmọ nígbà náà lábẹ ẹwọn irin
Ó gbọ òkun ń pa orúkọ run nínú iyọ jíjin
Lórí oko ìrẹsì àti ireke ní wọn ti ń na
Pàṣán aláwọ ejò ń ya ẹjẹ sórí ẹyìn rẹ
Gbogbo ìlù ní alufaa, olùṣọ àti ìdájọ
Òṣùpá fi ojú pamọ nínú èéfín ìgbọran
Ó ru òkúta àti ireke ní ooru ilé iná
Ó rí àwọn ọlọlá lẹyìn fèrèsé ń wo ìjà
Ibà ṣe ọkàn rẹ bí tẹńpìlì tó fọ tán
Ti Ọlọrun pàápàá ń wọlé ní ìdákẹjẹ ti kò láàyè
Nẹgò àgbà jìyà
Nínú èéfín àti pemba
Ó ń pe àwọn tó ṣubú
Ó ń nu omijé ayé kúrò
Rosárì eeru rẹ ń tan ìmọlẹ sí ọkàn
Ẹrú àtijọ ti kò ní ibojì
Lónìí ń kọni ní àdúrà
Ní òru inú oko òkùnkùn ó máa ń gbàdúrà
Láìsí ìwé ìjọsìn tàbí ẹkọ catecismo
Ó ń bá àwọn òkú igbó sọrọ ní èdè ti wọn fòfin de
Ìlù Angola kan sì ń lu nínú egungun rẹ
Lẹyìn náà ìgbà àgbà dé pẹlú àìlera àti ìparun
Ìrora ń Jó ara rẹ bí iná inú egungun
Kò tún rántí orúkọ ilẹ Áfíríka tirẹ
Ẹrú dúdú aláìní ilé nínú suga tó bàjẹ
Ó kú sínú ibojì kékeré láìsí fitílà tàbí àdúrà
Òjò ń wẹ erùkèrúdò ibojì rẹ lọ
Kò sí ẹni tó sunkún fún un ní oko òkúta
Afẹfẹ oṣù kẹjọ nìkan ló ń korin eeru rẹ
Nẹgò àgbà jìyà
Nínú èéfín àti pemba
Ó ń pe àwọn tó ṣubú
Ó ń nu omijé ayé kúrò
Rosárì eeru rẹ ń tan ìmọlẹ sí ọkàn
Ẹrú àtijọ ti kò ní ibojì
Lónìí ń kọni ní àdúrà
Ṣùgbọn nígba ti òru bo àwọn ilé ìbọrìṣa ti a gbàgbé
Ó farahàn láàárín iná kékeré àti orin ilẹ mímọ
Ó mú tábà ìbílẹ àti ọpá ewé alárò
Ọgbọn rẹ jin tó bẹẹ ti kò sí òpin rẹ
Ní báyìí ó ń tọjú àwọn tó ní ìbànújẹ
Ó ń mu àlàáfíà wá fún àwọn ìyá aláìní ìtùnú
Gbogbo ọrọ tó sọ ní ìmọlẹ àti àánú
Bí ẹni ti ó rú ọpọ ọdún ìrònúpìwàdà lórí ejika
Nígbà tó bá wọ ara ẹni nínú ilé Umbanda
Gbogbo ènìyàn máa ń tẹ orí balẹ
Nítorí òkun ìtàn ń gbé inú ohùn rẹ
Ẹni tó gbọ orin rẹ lẹgbẹẹ fitílà àti Aruanda
Yóò gbọ Áfíríkà ń sunkún nínú Umbanda àtijọ
Nẹgò àgbà jìyà
Nínú èéfín àti pemba
Ó ń pe àwọn tó ṣubú
Ó ń nu omijé ayé kúrò
Rosárì eeru rẹ ń tan ìmọlẹ sí ọkàn
Ẹrú àtijọ ti kò ní ibojì
Lónìí ń kọni ní àdúrà
O Grande Sofrimento
Dentro do coração, o carro do escravo exala o cheiro de podridão
Sal e doenças queimam os olhos das crianças
Ainda é uma criança, mesmo assim, sob as correntes de ferro
Ele ouve o mar destruindo seu nome na salinidade
Sobre o campo de arroz e cana, eles estão se alimentando
A cobra colorida arranca sangue de suas costas
Toda cidade tem padre, guardião e juiz
A lua esconde o rosto na fumaça da obediência
Ele arrasta pedras e cana no calor da casa em chamas
Vê os ricos atrás da fumaça observando a briga
Que seu coração se quebre como um templo que já se despedaçou
Que Deus, especialmente, entre em silêncio onde não há vida
O grande sofrimento
Dentro da fumaça e do pemba
Ele chama os que caíram
Ele limpa as lágrimas do mundo
O rosário de suas cinzas ilumina o coração
O velho escravo que não tem abrigo
Hoje nos ensina a rezar
À noite, dentro do carro escuro, ele reza
Sem livro de culto ou catecismo
Ele conversa com os espíritos da floresta em sua língua
Um ritmo de Angola toca em seus ossos
Depois, a velhice chega com fraqueza e destruição
A dor queima seu corpo como fogo dentro dos ossos
Ele não se lembra mais do nome de sua terra africana
O escravo negro sem lar no açúcar estragado
Ele morreu em um pequeno abrigo sem vela ou oração
A chuva lava a sujeira de seu abrigo
Ninguém chora por ele no carro de pedras
A brisa de agosto é a única que canta suas cinzas
O grande sofrimento
Dentro da fumaça e do pemba
Ele chama os que caíram
Ele limpa as lágrimas do mundo
O rosário de suas cinzas ilumina o coração
O velho escravo que não tem abrigo
Hoje nos ensina a rezar
Mas quando a noite chega, as casas de orixás esquecidas
Ele aparece entre o pequeno fogo e a música sagrada
Ele traz o tabaco da tradição e o bastão de ervas
Sua sabedoria é tão profunda que não tem fim
Agora ele cuida dos que estão tristes
Ele traz paz para as mães sem consolo
Toda palavra que ele diz é luz e compaixão
Como alguém que carrega muitos anos de transformação nas costas
Quando ele entra em si mesmo na casa de Umbanda
Todos se curvam em reverência
Porque o mar da história ecoa em sua voz
Quem ouve sua música ao lado da vela e Aruanda
Vai ouvir a África chorando na antiga Umbanda
O grande sofrimento
Dentro da fumaça e do pemba
Ele chama os que caíram
Ele limpa as lágrimas do mundo
O rosário de suas cinzas ilumina o coração
O velho escravo que não tem abrigo
Hoje nos ensina a rezar