Nooit Meer Bang
Stel hij wordt elke dag wel kwaad
En jij bent bang omdat hij slaat
En daarna elke keer die rozen
Omdat het leven verder gaat
Omdat hij echt nog van je houdt
Was het dan toch je eigen fout?
En als je niets meer te vrezen hebt
Wie kan je nog iets maken
Als je niets meer te vrezen hebt
Wie kan je nog iets maken
Als je koffers zijn gepakt
Blijft de pijn nog levenslang
Wie de angst van binnen kent is nooit meer bang
Stel dat je voelt: d'r zit iets fout
Je voelt een bultje, je wordt bang
Dan moet je wachten op een uitslag
en lieve god wat duurt dat lang
En zelfs het slechte nieuws lucht op
Misschien valt alles straks nog mee
En als je niets meer te vrezen hebt
Wie kan je nog iets maken
Als je niets meer te vrezen hebt
Wie kan je nog iets maken
Wie de angst van binnen kent
Weet dat bijna alles went
Op je hoede, levenslang, maar nooit meer bang
Stel het je voor, het hellend vlak
Je durft nog niet zonder prozac
Want ieder mens is even kwetsbaar
En ieder lijf is even zwak
En weinig dingen hebben zin
Maar elke stap lijkt een begin
En als je niets meer te vrezen hebt
Wie kan je nog iets maken
Als je niets meer te vrezen hebt
Wie kan je nog iets maken
Laat de buitenwacht maar zeiken
en ga je eigen gang
Je bent niet meer te bereiken, nooit meer bang
Nunca Mais Com Medo
Imagina que ele fica bravo todo dia
E você tem medo porque ele te bate
E depois, toda vez, aquelas rosas
Porque a vida continua
Porque ele ainda te ama de verdade
Foi mesmo culpa sua?
E se você não tem mais nada a temer
Quem pode te fazer mal?
Se você não tem mais nada a temer
Quem pode te fazer mal?
Se suas malas estão prontas
A dor fica pra sempre
Quem conhece o medo por dentro nunca mais tem medo
Imagina que você sente: tem algo errado
Você sente um caroço, fica com medo
Então você tem que esperar o resultado
E, meu Deus, como isso demora
E até a má notícia traz alívio
Talvez tudo acabe dando certo
E se você não tem mais nada a temer
Quem pode te fazer mal?
Se você não tem mais nada a temer
Quem pode te fazer mal?
Quem conhece o medo por dentro
Sabe que quase tudo se acostuma
Fique esperto, a vida toda, mas nunca mais com medo
Imagina isso, a ladeira escorregadia
Você ainda não se atreve sem prozac
Porque todo mundo é vulnerável
E todo corpo é frágil
E poucas coisas fazem sentido
Mas cada passo parece um começo
E se você não tem mais nada a temer
Quem pode te fazer mal?
Se você não tem mais nada a temer
Quem pode te fazer mal?
Deixa os outros falarem mal
E siga seu caminho
Você não pode mais ser alcançada, nunca mais com medo