Deät Lun
Grien is dyn lân
Read is dyn râne
Wyt is dyn sân
De kleuren fan ús Hilgelân
Troch see omklamme, grien en stien
In fêste rots foar eltsenien
Forsites troan, bring ús hannel en rjocht
Hillich lân op dy bin wy Friezen sljocht
Deät Lun
Goaden en keningen, hearsker en tsjinners
Sy klonken op Hilgelân, hoarnen fol mea
Weda, hy brocht dêr de tolve asegas
Sy doarmen yn’t tsjuster, hy hearde har bea
Mei in gouden bile tespjalten hja dyn grûn
Út dy brûzjende boarne streamde it rjocht
Ferbûn doe de stammen en smeide de sibben
Frijdom wie de heechste wet yn it Fryske hert
Tongere hat it yn dyn blauwe loften
Fjoer en ferdjer frieten oan dyn geve lea
Wjerljocht en wriggen spoeken rûnom dy
Al hoe tsjuster it ek wie, dyn flam dôve nea
Reade rots fan Anna en sêft sân fan Düne
In haven ha jim west foar eltse Fries
Foar Klaus Störtebeker mei syn Likedielers
Foar striders en rôvers, foar eltse biis
Terra Morta
Verde é sua terra
Vermelho é sua raiva
Branco é sua areia
As cores da nossa Terra Santa
Cercados pelo mar, verde e pedra
Uma rocha firme para todos nós
Forte trono, traz nosso comércio e justiça
Terra sagrada, somos frísios de coração
Terra Morta
Deuses e reis, senhores e servos
Eles soaram em Terra Santa, trombetas cheias de mel
Weda, ele trouxe as doze tribos
Eles se uniram na escuridão, ele ouviu seu chamado
Com um machado de ouro, eles dividiram sua terra
Daquela fonte borbulhante jorrava a justiça
Unindo então as tribos e forjando os laços
Liberdade era a lei suprema no coração frísio
Trovão ecoou em seus céus azuis
Fogo e destruição queimaram sua frágil carne
Relâmpagos e sombras assombravam você
Por mais escuro que fosse, sua chama nunca se apagou
Pedra vermelha de Anna e areia suave de Düne
Um porto vocês foram para cada frísio
Para Klaus Störtebeker e seus Likedielers
Para lutadores e ladrões, para cada bravo